372 OVER VERSTEENINGEN. 



Maar om de groote fossile soorten wel en naauwkeurig te kunnen 

 bepalen of determineren , had men eene grondige kennis noodig van 

 de wetten der osteologie of beenderenleer , die de wetenschap 

 toenmaals nog geenszins opleverde. Meestal vindt men de fossile 

 dieren slechts bij brokken , en afzonderlijke en weinige beenderen zijn 

 gewoonlijk de eenige gegevens, waardoor men de soort moet erkennen. 

 Cuvier voelde dus, dat men voor alles onderzoeken moest, of er 

 wetten bestaan , die de betrekkingen van de vormen der beenderen 

 met het overige van de bewerktuiging beheerschen , en die veroor- 

 looven om uit een gedeelte van het geraamte de kennis van het 

 geheel af te leiden. Het is hierin vooral dat zijn genie en groote 

 geleerdheid en scherpzinnigheid het meest doorblinken. Om het 

 paiaeontologische vraagstuk op te lossen, had hij eene rationele verge- 

 lijkende anatomie noodig: die anatomie bestond niet: cuvier begon 

 terstond haar te grondvesten. Ook had hij niet minder eene natuur- 

 lijke klassificatie noodig : op nieuwe grondslagen bouwde hij het ge- 

 heele Règne animal. De moeijelijkheden aan dat alles verbonden, wel 

 verre van hem te ontmoedigen of tegen te houden , waren voor 

 cuvier slechts nieuwe aansporingen om te werken en nieuwe gele- 

 genheden om de wetenschap met schoone werken te verrijken. Zijn 

 geest veranderde het uitzigt der wetenschap, en sedert cuvier ge- 

 leefd heeft , kan de determinatie der fossile soorten veelal even stellig 

 en even naauwkeurig zijn als die der levenden. 



Zijne studiën verschaften cuvier weldra de middelen om te bewij- 

 zen, dat alle fossile soorten, of ten minste bijna allen, verschillen 

 van de hedendaagschen. Hij kon betoogen, dat in het algemeen geen 

 levende soort fossiel gevonden wordt, en dat alle soorten van vroegere 

 tijdperken verschillen van die thans de aarde bevolken. Hij kon 

 zelfs verder gaan en bewijzen , dat de soorten der verschillende ter- 

 reinen onderling even duidelijk verschillen, als zij zich van die van 

 het hedendaagsche tijdperk onderscheiden , zoo , bij voorbeeld , bevatten 

 de juravormingen , zoo merkwaardig door hare groote reptilen , geen 

 enkele der fossilen uit den gips van Montmartre , die van veel latere 

 dagteekening is. En gemakkelijk is het in dergelijke feiten den oor- 

 sprong te zien van de toepassing der palaeontologie op de geologie, 

 wat het bepalen van den ouderdom der vormingen betreft. 



