OVER VERSTEENINGEN. 373 



Alexandre brongniart, de geleerde medewerker van cuvier in 

 de studie van de «kom van Parijs", droeg ook niet weinig bij 

 om de toepassing van de palaeontologie op de geologie te doen gelden. 

 Zijne verhandeling over de zoölogische kenmerken der formatiën 

 stelde het nut der palaeontologie in het helderste licht. Hij toonde 

 de grootere waarde aan van zoölogische boven mineralogische ken- 

 merken, en bewees zulks door de analogie aan te wijzen van de krijt- 

 vormingen van Rouen in het noordwesten van Frankrijk met die 

 van den berg des Fiz in Savoye. Hij toonde aan , dat daar waar de 

 delfstoffelijke kenmerken niets dan groote verschillen aantoonden , die 

 nog meer in het oog vielen door de ligging van het groenzand van 

 den Fiz, meer dan 7000 voet boven den waterspiegel der zee, de 

 analogie der fossilen aantoonde , dat die schijnbare verschillen geens- 

 zins wezenlijk waren, en bewees, dat de aardlagen van die beide 

 plaatsen in hetzelfde tijdvak en door dezelfde zee waren gevormd. 



En toen nam de palaeontologie hare plaats onder de wetenschappen 

 in. Hare belangrijke toepassingen en hare methoden , die hoe langer 

 hoe vaster gegrondvest werden , lokten vele natuurkundigen uit om 

 den weg in te slaan , die door cuvier was gebaand ; zij verrijkten de 

 wetenschap weldra met eene menigte nieuwe feiten. Engeland, Frank- 

 rijk, Duitschland en Amerika tellen onder hunne geleerden beroemde 

 namen , die te talrijk zijn om hier opgesomd te worden. Sedert dien 

 tijd is de palaeontologie eene trouwe dienares geworden van de geo- 

 logie , terwijl zij niet minder onmisbaar geworden is voor de zoölogie 

 en botanie. In de dienst der geologie is het vooral haar doel het 

 soortonderscheid der diervormen , die in de lagen der aardkorst be- 

 graven liggen , naauwkeurig te bepalen , ten einde uit die vormen te 

 kunnen afleiden , of de lagen , waarin zij voorkomen , verschillen of' 

 gelijk aan elkander zijn. Gesteld, men vindt fossilen van dezelfde 

 soorten in twee lagen, die uit een delfstoffelijk oogpunt zeer verschil- 

 len , dan mag daaruit afgeleid worden , dat , wijl de bewerktuigde 

 schepping ten tijde toen die beide lagen gevormd werden onafgebro- 

 ken dezelfde soortvormen vertoonde, de overgang van de eene for- 

 matie tot de andere niet plotseling gebeurde of ten gevolge van de 

 eene of andere katastrophe, maar uit andere oorzaken verklaard moet 



