DE WETENSCHAP OP HET TOONEEL. 379 



gen, door de lijst van den spiegel gaat en achter dezen in eene 

 aldaar bevestigde elektro-magnetische spiraal dringt, die in den 

 galvanischen stroom , welke naar de kolen voert , is ingelascht. 



Zooals bekend is, ontwikkelt zich de galvanische lichtboog alleen 

 dan, wanneer de koolspitsen zich op een bepaalden kleinen afstand 

 van elkander bevinden. Deze afstand wordt door den toestel zelven 

 geregeld. Aan de lijst van den spiegel is eene inrigting aangebragt, 

 die, even als bij den telegraaf-toestel, door den persoon, die den 

 spiegel vasthoudt, gemakkelijk door eene drukking met den vinger 

 kan worden bestuurd. 



Een der pooldraden van eene sterke galvanische batterij van 

 40 — 80 BUNSENSche elementen is met den drager der vast staande 

 koolspits , de andere met het geïsoleerde aanrakingsstuk der zoo even 

 genoemde inrigting vast verbonden. Van den sleutel , die door eene 

 veer op genoegzamen afstand gehouden wordt, gaat een draad eerst 

 naar de electro-magnetische spiraal en van daar naar den drager der 

 andere koolspits. Zoodra door het nederdrukken de stroom gesloten 

 is, begint de werkzaamheid der genoemde spiraal. Zij trekt het 

 ijzeren staafje, dat tegenover hare opening staat, naar binnen, de 

 onderste kool wordt daardoor een weinig weggetrokken en van de 

 bovenste verwijderd , en er vormt zich daardoor dadelijk een schitte- 

 rende elektrische lichtboog, om het oogenblik daarna weder uitge- 

 doofd te worden , zoodra de vinger ophoudt te drukken. 



Bij zwakke verlichting zijn de geleidingsdraden , de koolspitsen , enz. 

 ter naauwernood zigtbaar ; bij het overspringen van den lichtboog 

 verdwijnen zij geheel door den glans van het door den hollen spiegel 

 teruggekaatste licht. Wordt de toestel achter het tooneel geplaatst 

 en gerigt tegen het bovenste gedeelte van den achtergrond, (waarbij 

 men nog gebruik kan maken van een eenigzins anders gevormden 

 spiegel , die meer aan het licht de gelegenheid geeft om zich te ver- 

 spreiden) , dan wordt daardoor het weerlicht uitstekend nagebootst. 

 Om den eigenlijken bliksem voor te stellen, kan men het licht achter 

 eene draaijende blikken schijf plaatsen , waarin spleten op zulk eene 

 wijze zijn aangebragt, dat zij bij het draaijen der schijf den indruk 

 van zigzagsgewijs schietende bliksemstralen te weeg brengen. Welligt 



