WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Verschietende sterren. — De bekende Augustus-periode is dit jaar buitenge- 

 woon schitterend geweest, waarvan ieder beeft kunnen getuigen, die zich op 

 den 10den dier maand des avonds in de open lucht bevond. De verschietende 

 sterren volgden elkander toen aan den hemel op met tusschentijden van slechts 

 weinige seconden. Dit en eene mededeeling van heis hierover aan de Fransche 

 akademie heeft aan faye aanleiding gegeven om in hare zitting van den 

 21 sten September j.1. dit onderwerp nader ter sprake te brengen. Hij heeft 

 aangetoond , dat , indien men de Ghinésche sterrekundige waarnemingen raad- 

 pleegt en daarbij de processie in rekening brengt, waardoor de tijd van het 

 verschijnsel allengs later en later wordt, men dat jaarlijksche verschijnsel van 

 een buitengewoon groot getal verschietende sterren over meer dan duizend 

 jaren volgen kan. Het heeft telkens plaats, wanneer de aarde zich op ongeveer 

 518° lengte in hare baan rondom de zon bevindt. In 830 viel zulks op den 

 27 Julij. Het Augustus-verschijnsel kan derhalve slechts verklaard worden 

 door het aannemen van een ring van asteroïden rondom de zon , welke op 

 een bepaald tijdstip door de aarde doorsneden wordt. Anders is het met de 

 overige periodieke verschijnselen , bepaaldelijk met die van November. Faye 

 toont aan , dat deze slechts zijne verklaring vindt in het bestaan van eenen 

 asteroïden-ring rondom de aarde zelve. Deze asteroïden zijn als satelliten 

 te beschouwen met eene zeer excentrische loopbaan. Daaruit verklaart zich , 

 waarom het November-verschijnsel veel minder standvastig is, en waarom het 

 zich op verschillende plaatsen der aarde ter zelfder tijd hoogst ongelijk 

 vertoont. 



Faye deed voorts opmerken , dat de tot hiertoe verrigte bepalingen der 

 snelheid , waarmede zich de verschietende sterren bewegen , zeer weinig 

 vertrouwen verdienen. Hij beveelt eene nieuwe methode aan, daarin be- 

 staande, dat men niet de plaats dezer sterren zelve, maar die van de lichtstreep 

 bepale, welke sommigen achter zich laten. Hij is van oordeel, dat zich 

 zulke bepalingen door middel van eenen parallaktisch opgestelden en zeer ge- 

 makkelijk beweegbaren kijker zouden laten verrigten , en dat dergelijke bepalin- 

 gen op twee van elkander verwijderde punten verrigt door waarnemers, die 

 door een telegraaf elkander seinen kunnen doen toekomen , juistere uitkom- 

 sten zouden opleveren, inzonderheid wanneer zij niet in een klimaat als dat 

 1864. 1 



