16 ALBUM DER NATUUR. — WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



wanneer zij er van het eind van een glazen staafje van geringe hoogte op 

 vielen, een tijdlang den spheroïdaalstaat bewaarden. Die tijd werd in vieren- 

 twintig achtereenvolgende proefnemingen gemeten. Hij bedroeg ten langste 

 21 , ten kortste 11 , gemiddeld 15£ seconde. Vervolgens werden er weder 

 24 waarnemingen op geheel dezelfde wijze gedaan met een deel dierzelfde 

 terpentijn, maar die kort te voren over bijtende potassa was gedestilleerd. De 

 tijd bedroeg nu , ten langste 45 , ten kortste (eene waarneming uitgezonderd , 

 waarbij blijkbaar iets ongewoons was voorgevallen) 31 , gemiddeld 36| secon- 

 den. Het blijkt dus , dat de duur der spheroïden der terpentijn na de destil- 

 latie tot die van dezelfde vóór de destillatie stond ongeveer als 7 : 3. Hoe deze 

 van de snelheid der dampvorming afhangt, blijkt ook nog daaruit, dat hij 

 des te geringer is, naar mate de temperatuur lager en de lucht in het vertrek 

 waar men werkt vochtiger is. Ln. 



Het flikkeren der vaste sterren. — CLAUDET , de welbekende photograaf , uit- 

 vinder der versnellende zelfstandigheden , stelt voor, dit verschijnsel als 't ware 

 te ontleden door de sterren te beschouwen met eenen kijker, die bewogen 

 wordt, zóó dat zijne as eenen cirkelvormigen kegel beschrijft, waarvan de top 

 ligt in of even builen het oogglas. Hij wil daartoe dien kijker bevestigen in 

 eene om hare as snel roterende kegelvormige buis , zoo dat het middenpunt 

 van het oogglas onbewegelijk blijft , terwijl dat van het voorwerpglas eenen 

 cirkel beschrijft, dien men, daar de kijker met behulp van schroeven in de 

 buis kan versteld worden, naar willekeur grooter of kleiner kan maken. Een 

 ster, daardoor gezien, vertoont zich als een lichtkring, die, wanneer de om- 

 wentelingstijd van de buis juist gelijk is aan dien , welke er tusschen elke ver- 

 schijning van dezelfde kleur in de ster verloopt, zich op verschillende plaatsen 

 verschillend en blijvend gekleurd zal verloonen. 



Zoo als claudet zelf zegt , is dit voorstel niets anders dan eene , slechts in 

 de uitvoering gewijzigde herhaling van hetgeen ARAGO aangeeft in zijne 

 Astronomie populaire, 't Is te verwonderen, dat niemand tot heden, zoo ver 

 wij welen, iets dergelijks heeft uitgevoerd. En misschien evenzeer, dat 

 claudet, nu hij toch arago's voorstellen wilde verbeteren, er naar 't schijnt 

 niet aan gedacht heeft om voor den bewegenden kijker een roterende spiegel in 

 de plaats te slellen , die het eerst aan wheatstone en nu laatstelijk aan 

 foucault zulke opmerkenswaardige uitkomsten heeft gegeven. 



Ln. 



