WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Een opmerkelijk meteoor. — Dr. JULIUS SGHMIDT, directeur van het observa- 

 torium te Athene, had op het plat van zijn huis, dat zich bevindt aan den 

 voet van den Lykabeltos, zijnen kometen-zoeker met eene vergrooting van acht 

 malen geplaatst , gereed om elk oogenblik binnen drie seconden naar eenig 

 punt des hemels te worden gerigt. Den 19 October j.1., des morgens ten 2 

 ure 55 min. , terwijl hij bezig was met de waarneming van verschietende 

 sterren , zag hij er een , die zich buitengewoon langzaam bewoog. Bij haar 

 eerste verschijnen vertoonde zij zich als eene ster van de vierde grootte, twee 

 seconden later als eene van de tweede grootte ; gedurende de volgende derde 

 en vierde seconde overtrof zij reeds Sirius in schittering. Haar licht was ka- 

 narie-geel. Steeds grooter en schitterender wordende , deed zij alle andere 

 sterren verdwijnen, terwijl de stad Athene, het omringende landschap en de 

 zee eenen groenachtigen vuurgloed weerkaatsten. Reeds in de zesde seconde 

 waren de omtrekken van den Acropolis en van het Pantheon met eene groen- 

 achlig grijze tint te onderscheiden op den door den hemel gevormden achter- 

 grond , die zich als groenachlig verguld vertoonde. Nog eene seconde en het 

 meteoor werd tot eenen het oog door zijn licht schier verblindenden vuurbol , 

 waarvan S. de middellijn op tien lol vijftien minuten schatte. Op dit oogen- 

 blik rigtte hij den kijker daarop en volgde hel meteoor in zijne baan gedurende 

 veertien seconden tijds , goed geteld! Doch eene nieuwe verrassing wachtte 

 hem. Hij zag namelijk niet een enkel lichtend ligchaam, maar twee, die 

 schitterend geelachtig groen waren en de gedaante van in de lengte getrokken 

 droppels hadden ; het grootsle werd van nabij gevolgd door een kleiner en elk door 

 een rood spoor, een en ander als vonken verdeeld in de massa van het meteoor. 

 Het verdween op ongeveer een graad hoogte boven den horizon , zonder achter 

 de daar gelegen bergen van Styx of Kyllena te dalen. Op dit oogenblik scheen 

 het zamengesteld te zijn uit vier of vijf bruin-roode stukken. Van een geluid 

 werd niels vernomen, noch gedurende, noch na de verschijning. Vier minuten 

 na het begin van het verschijnsel nam SCHMIDT in het sterrebeeld Eridanus 

 nog sporen van den staart van het meteoor waar , onder de gedaante van een 

 geelachtig witte streep, die in het midden tot een soort van knoop omgebogen 

 1864. 5 



