20 ALBUM DER NATUUR. 



onderzoekingen over dit onderwerp bekend gemaakt, waaruit blijkt, dat, 

 indien een groot gedeelte der lucht uit de zwemblaas verwijderd wordt , de 

 vervolgens daarin weder afgescheiden lucht meerendeels uit zuurstof bestaat. 



Hij bezigde tot dit onderzoek vooreerst visschen , welker zwemblaas eene 

 Juchtbuis heeft, namelijk Zeelten (Cyprinus tinca) en Congeralen (Muraena 

 conger). De visch werd in een vat met water onder de klok der luchtpomp 

 gebragt. Bij het uitpompen trad dan de lucht door den mond en de kieuwen 

 naar buiten. Laat men daarop de lucht weder onder de klok toetreden , dan 

 zakt de visch op den bodem van het vat en kan zich niet naar boven heffen, 

 hetgeen tevens het bewijs levert, dat de visch door vermindering der hoeveel- 

 heid lucht specifiek zwaarder is geworden. Na eenige dagen herstelt zich dit 

 echter; de visch begint weder te zwemmen, en de zwemblaas heeft zich op 

 nieuw met lucht gevuld. 



Bij zeelten nu vond M. 8 proc. zuurstof in de lucht der zwemblaas , onder 

 gewone omstandigheden. Eene zeelt, die eerst onder de klok der luchtpomp 

 was geweest, bevatte daarentegen, vijftien dagen later, 60 proc. zuurstof in de 

 lucht der zwemblaas. 



De Congeralen leverden dezelfde uitkomst. Vóór de proef vond M. 30 proc. 

 zuurstof in de zwemblaas. Na daaraan onderworpen te zijn geweest, klom 

 deze verhouding tot 62, en, bij een individu, waar de uitpomping der lucht 

 was voortgezet totdot het kwikzilver in den barometer nog slechts 9 centim. 

 drukking aanwees , zelfs tot 87 proc. 



Dergelijke uitkomsten verkreeg hij ook met visschen, wier zwemblaas ge- 

 slopen is, t. w. met baarzen (Perca fluviatilis) , Sparus aurata en Labrus varie- 

 gatus. Bij dezen verwijderde hij eene zekere hoeveelheid der lucht uit de 

 zwemblaas , door met een fijnen troiquart er een steek in te geven. De dan 

 naar buiten tredende lucht kon opgevangen en geanalyseerd worden. Wordt 

 de troiquart teruggetrokken, dan sluit zich de wond van zelf, en eenige 

 dagen later kon de zamenstelling der lucht in de zwemblaas onderzocht 

 worden. 



Op die wijze bevond hij , dat de procentsche verhouding der zuurstof bij 

 Perca fluviatilis steeg van 19 of 25 tot 40 en 65, bij Sparus aurata van 16 

 tot 59, bij Labrus variegatus van 10 of 18 tot 57 en 85 proc 



Daar men nu bij deze proeven onmogelijk alle lucht uit de zwemblaas ver- 

 wijderen kan , zoo besluit M. , dat de later daarin weder getreden lucht bijna 

 uitsluitend uit zuurstof bestaat {V Institut , 1863, p. 366). 



Hg. 



Physiologische functien der deelen van de hersenen der visschen. — In de zit- 



