WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 29 



twee nog zeer jonge Pahudiana-boomen eerst kort geleden heeft opgeleverd 

 en die vermeld zijn in mijn rapport over het 4e kwartaal van 1862, dan is 

 het mij volstrekt onmogelijk de C. Pahudiana tot de slechte kinasoorten 

 te rekenen. Deze boomen , toevallig door een woedenden rhinoceros omver 

 geloopen en gedeeltelijk ontworteld , waren pas 5 jaren geleden door mij uit 

 stekken opgekweekt, dus nog zeer jong. Deze woorden »zeer jong" zijn van 

 gewigt om de C. Pahudiana in vergelijking met andere kinaboomen juist te kunnen 

 beoordeelen. Natuurlijk een Pahudiana boom , die na 5 jaren de hoogte van 

 15 voet heeft bereikt en die nog steeds voortgaat in de hoogte te groeijen , 

 zonder dat zijn stam en bast zich verdikt , is jonger dan een Calisaya (var. 

 Josephiana), die daarnaast slaat en met hem te gelijker tijd werd geplant, 

 maar die, 7 of 8 voet hoog zijnde, nu niet meer in de hoogte wil groeijen ; deze 

 Calisaya moet geacht worden haren volwassenen leeftijd reeds te hebben bereikt, 

 terwijl haar buurman, de Pahudianaboom , zijn volwassen leeftijd waarschijnlijk 

 eerst over 25 of 30 jaren zal bereiken. 



De slankste der beide boomen A, die ook den dunslen bast bad, bevatte: 

 0,385 kinine en 0,084 cinchonine of 0,469 alkaloiden te zamen in zijn stambast, 

 en 2,844 » » 1,400 » » 4,244 » » » » » worlelb. 



De kortere en minder slanke van deze boomen B , waarvan ook de bast 

 dikker was , bevatte : 



0,684 kinine en 0,000 cinchonine of 0,684 alkaloiden te zamen in zijn stambast, 

 en 1,495 » » 0,490 » » 1,985 » » » » » wortelb. 



Deze aanmerkelijke hoeveelheden kinine werden dus reeds in den bast van 

 een nog zoo jeugdigen Pahudianaboom gevonden , en , wat opmerkelijk is , 

 naarmate de stambast, zoo als bij B, dikker was, bevatte hij ook meer kinine, 

 dan de dunnere van A, maar zijne wortelen minder. Deze hoeveelheid van 

 2,8 procent kinine in den wortelbast van A staat gelijk aan het kinine-gehalte 

 der beste basten van oude Calisaya-boomen." {Natuurkundig Tijdschrift voor 

 Nederlandsch-Jndiè', Deel XXVI, bladz. 125 enz.) D. L. 



Het eilandje Ferdinanda. — Het is bekend, dat in 1831 nabij Sicilië een 

 eilandje in de Middellandsche zee verscheen , om weinige maanden later weder 

 te verdwijnen. Het schijnt, dat dit eilandje, dat toen, onder verschillende be- 

 namingen, ook dien van Ferdinanda ontving, thans op het punt is van weder 

 te verschijnen. Althans de bodem wordt aldaar reeds kort onder de water- 

 oppervlakte waargenomen en zijne verheffing schijnt zelfs tamelijk snel te gaan. 

 (l'Institut, 1864, p. 56). Hg. 



Oudheid van het menschelijk geslacht. — Hetgeen men in de beenderenholen 



