WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 55 



doen bebroeden en op verschillende tijdperken van de broeding onderzocht, 

 sik had dus," — zegt hij, — »niet alleen eene zeer organiseerbare en levens- 

 vatbare organische stof, maar een gevormd organisch wezen, een levend dier. 

 Dit dier aan de ontbinding overlatende , had ik een klein lijk in zijn geheel , 

 rottende in eene voor inademing geschikte lucht , die volkomen tot levens- 

 onderhoud geschikt is, dewijl die lucht genoegzaam is tot de ontwikkeling van 

 het embryo, — maar tevens eene lucht, die volkomen beveiligd was legen de 

 in de ruimte zwevende kiemen, zonder dat het noodig was om door tusschen- 

 komst van hitte die kiemen te dooden. Alle levensvoorwaarden waren alzoo 

 geëerbiedigd en men kan mijne wijze van handelen niet beschuldigen van 

 schade te hebben toegebragt aan het levensbeginsel , dat welligt door de hitte 

 vernietigd wordt, terwijl het de kiemen vernietigt, waartegen men zich be- 

 veiligen wil." En toch geschiedde er niets, dat zelfs eenigermate de meening 

 van de voorstanders der generatio spontanea begunstigen kon. Eijeren , met 

 een embryo van acht dagen , van vijftien dagen en van drie weken , gedurende 

 eene maand aan alle wisselingen der uitwendige temperatuur blootgesteld , 

 rotten, ja, maar er ontstaat geen organisch wezen in, hoe eenvoudig ook, 

 voor het ei geopend is en in gemeenschap gesteld met de buitenlucht. 



Bij gelegenheid van deze mededeeling herinnerde milne edwabds, dat de 

 eijerschaal niet geheel ondoordringbaar is voor levende organische wezens. 

 De proeven toch van panceri bewijzen , dut in zekere gevallen cryptogamische 

 planten, op de uitwendige oppervlakte van een hoenderei geplaatst, tot binnen 

 in het eiwit doordringen en er zich ontwikkelen zonder dat de poriën, door 

 welke zij heen gedrongen zijn , door het oog gezien kunnen worden. Al ware 

 het dus, dat in bedorven, doch ongeopende eijeren zich cryptogamen ontwik- 

 kelden , zou dit nog geen bewijs voor de generatio spontanea zijn. (Compt. 

 rendus, Tom LVIII, pag. 950). D. L. 



Ziekte der zijdewormen. — De gevoelens aangaande deze ziekte van den ge- 

 wonen zijdeworm (Bombyx mori) liepen onder de Fransche kweekers uiteen ; 

 sommigen oordeelden , dat zij oorspronkelijk eene ziekte van de rups zelve was, 

 anderen meenden dat zij ontstond uit eene ziekte van den moerbezieboom , met 

 welks bladeren die rupsen zich voeden. De quatrefages had de ziekte ver- 

 klaard voor eene epidemie onder de rupsen zelve, op grond van waarnemingen 

 in verschillende Fransche departementen, waaruit bleek, dat wilde rupsen 

 bijna even sterk door de ziekte aangetast werden als de gekweekte zijde- 

 wormen. Nu heeft de directeur der magnanerie in den Jardin d' acclimalatiou 

 te Parijs, de heer pinson, aan de Académie des Sciences medegedeeld , dat een 

 door hom in dit jaar opgekweekt broedsel van de J5. yama-maï , waarvan de 



