WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 59 



6°. Verschillende soorten van houtskool hebben een zeer verschillend op- 

 slorpingsvermogen, inzonderheid voor zuurstof; dierlijke kool bezit dit vermo- 

 gen in hoogeren graad dan houtskool. 



7°. Stikstof en waterstof, na door houtskool te zijn opgeslorpt, treden 

 daaruit weder in de atmospheer van een ander gas te voorschijn, en deze dif- 

 fusie geschiedt met eene kracht, die voldoende is om het kvvikzilver drie vierde 

 E. -duim te doen dalen. 



8°. Het water verjaagt het kwikzilver uit de poriën van houtskool door eene 

 oogenhlikkelijke werking. 



Uit deze uitkomsten trekt hij dan de volgende theoretische besluiten : 



1°. De werking der poreuse ligchamen berust op eene verkiezing. 



2". Dit kiesvermogen staat in verband tot drie eigenschappen: 



a. het verdigtingsvermogen der gassen ; 



b. de aantrekking en misschien ook de neiging om zich te verbinden ; 



c. het verbindingsvermogen. 



5°. In alle gevallen werkt de aantrekking , die de verdigting der gassen ten 

 gevolge heeft, op grootere afstanden dan die, welke bestaan tusschen de atomen 

 of moleculen. 



4°. De in de poreuse ligchamen verdigte gassen vormen lagen , waarvan de 

 buitenste minder aangetrokken worden dan die, welke zich digter bij de atomen 

 van de vaste stof bevinden. 



5°. Men kan geen grenslijn trekken tusschen chemische en physische aan- 

 trekking ; maar de aantrekking kan bestaan zonder ten slotte eene chemische 

 verbinding ten gevolge te hebben. 



6°. Het is zeer waarschijnlijk , dat , daar de physische aantrekking van bui- 

 ten naar binnen werkt, met neiging tot chemische verbinding, zij die ver- 

 schijnselen te weeg brengt, welke men gewoon is toe te schrijven aan hetgeen 

 men massa noemt. Hg. 



Geographisrhe verspreiding der Equisetaceën. — Deze familie , die in de steen- 

 kolenperiode baar toppunt bereikte, telt thans, gelijk men weet, slechts wei- 

 nige en kleinere soorten. Volgens een daarvan door J. milde in het Journal of 

 Botany van Dr. seemann gegeven overzigt , is het geheele getal der levende 

 soorten 38, alle behoorende tot het eenige geslacht Equiselum. Van dit getal 

 zijn er echter slechts 26 goed bekend. Het grootste aantal komt voor in 

 Amerika ; daar leven 21 soorten , die verspreid zijn over het noorden en het 

 zuiden van dit werelddeel. Eenige soorten van Brazilië, Peru en Mexico be- 

 reiken t ene hoogte van tien voet. In de hcete en gematigde streken van Azië 

 worden 11 soorten gevonden, waarvan eenige ook in Europa voorkomen. Van 



