WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 77 



gesloten net ontspringen. De vaten van dit net zijn ter naauwernood half zoo 

 wijd als de fijnste bloed-haarvaten , en de mazen beantwoorden door hare ge- 

 daante ongeveer aan die der levercellen , welke zij omspinnen. 



Hg. 



Steenkolenlagen in Brazilië. — Volgens de Mechanicus Magazine, Januarij 1864, 

 zijn door den staats-geoloog N. plant drie groote steenkolen-velden ontdekt: 

 aan den Rio grande do Sol , den Rio Ratos en in de provincie San Catharina. 

 Het eerste heeft 150, het tweede 50, het derde 80 vierkante Eng. mijlen 

 oppervlakte. De kolen zijn goed en schijnen met de Australische overeen te 

 komen. Deze ontdekking is niet alleen uit een geologisch , maar ook uit een 

 staat-economisch oogpunt gewigtig, daar Brazilië tot hiertoe jaarlijks 250.000 

 tonnen steenkolen, a 49 shilling, uit Engeland ontving, en de steenkool uit 

 de nieuw ontdekte lagen tegen 18 shilling de ton kan geleverd worden. 

 (Polyt. hum., CLXXIII, p. 74). Hg. 



Vorming van grondijs op aanzienlijke diepte. — Volgens Prof. EDLUND bevriest 

 de zee op de kust van Noorwegen soms op eene diepte van 200 voet. Men 

 heeft uit die diepte ijsstukken naar boven zien komen , die aarde en steenen 

 medevoerden, als bewijs dat zij op den bodem gevormd waren. Deze diepte 

 is wel de grootste, waarop ijsvorming in de zee is waargenomen. (Ann. d. 

 Phys. u. Chem. , CXXII , p. 496). Hg. 



Verhindering van het ,, zuigen" der telegraafdraden. — Aan elk , die in de na- 

 bijheid van een telegraafgeleiding woont, zijn de eigendommelijke geluiden 

 bekend , welke deze van tijd tot tijd doen hooren. Als ze langs huizen zijn 

 geleid, dan deelen zich hunne trillingen aan het muurwerk daarvan mede en 

 worden daardoor aan de bewoners , vooral des nachts , tot grooten last. Dr. 

 listing, die, naar het schijnt, op de sterrewacht te Göttingen dit ongemak 

 bij ondervinding had leeren kennen , heeft daarover een opstel in dingler's 

 polytechnisch journal , CLXXIII, S. 263, bekend gemaakt. Hij doet daarin op- 

 merken, dat de oorzaak van die geluiden wel in niets anders kan gelegen 

 zijn dan in de trillingen , door den wind in de draden voortgebragt ; maar dat 

 de draden , bij de groote lengte , die zij bezitten , van den eenen paal tot den 

 anderen, op geene andere wijze met genoegzame snelheid zouden kunnen 

 trillen om geluid voort te brengen , dan door zich in afzonderlijk trillende 

 evenmatige onderdeden te verdeden. In hoeveel , dit hangt van allerlei steeds 

 afwisselende oorzaken af en vandaar de verscheidenheid der toonen, die de- 

 zelfde draad geven kan. Zulk eene verdeeling nu is dan alleen mogelijk, als 



