92 ALBUM DER NATUUR. 



Enting van dierlijke deelen. — Bert heeft aan de Société philomathique te 

 Parijs , in hare zitting van 23 J ui ij j.l. , mededeeling gedaan van de uitkom- 

 sten eener lange reeks van proefnemingen over het overbrengen van deelen 

 van het eene dier aan of in hel ligchaam van een ander, zoodat het onder 

 gunstige omstandigheden daarmede geheel vergroeit en , door het in gemeen- 

 schap treden der bloedvaten en zenuwen , een integrerend deel van het laatste 

 wordt. Zijne proefnemingen zijn zeer talrijk en hebben zich over onderschei- 

 dene organen en ook over verschillende dieren uitgebreid, doch meestal heeft 

 hij zich bepaald tot het doen zijner proeven op ratten, welke dieren daarvoor 

 bijzonder geschikt schijnen te zijn. Van de door hem medegedeelde uitkom- 

 sten vermelden wij slechts eenige weinige , die eene meer bijzondere opmer- 

 king verdienen. 



Eens had hij in de buikholte van een rat de geheele wervelkolom met de 

 grondvlakte des schedels van een pas geboren rat gebragt. Er vormde zich 

 een zak van grooten omvang daarom heen , waarvan de wanden zeer bloedrijk 

 waren en later vond hij daarin het nog zeer goed herkenbare skelet terug , 

 maar dit was intusschen sterk gegroeid, zoodat het voor het minst de grootte 

 van het skelet van een volwassen rat had bereikt ; de schedel-grondvlakte ging 

 de gewone afmetingen zelfs ver te boven; de ruggemergholte was geheel 

 gesloten. 



Vele zijner proefnemingen hebben ten doel gehad den invloed der omstan- 

 digheden op dit entings-proces te bestuderen , en hij heeft zich daartoe bij 

 voorkeur bediend van de enting van een staart onder de huid van een ander 

 individu. Deze enting gelukt namelijk altijd onder gewone omstandigheden. 

 Is de staart die van een jong individu, dan groeit hij door, tot dat hij de 

 normale grootte heeft bereikt. 



Hij bevond , dat de enting ook nog gelukte , wanneer de gevilde staart 48 

 uren in een buisje met van vocht verzadigde lucht, bij 1 1° C. , bewaard werd; 

 daarentegen niet meer na 73 uren, bij 15° tot 18°. 



In water bewaarde staarten verloren de geschiktheid om geënt te worden 

 veel spoediger, reeds na 46 uren. 



Hoe hooger de temperatuur in beide gevallen is , des te korter duurt die 

 geschiktheid. Daarentegen zag hij de enting nog gelukken na een verblijf ge- 

 durende 3 uur in een koudmakend mengsel , dat eene temperatuur van — 7° 

 tot —12° had. 



Eenige proeven zijn ook genomen met gedroogde staarten , die gedurende 

 24 uren in het luchtledige boven zwavelzuur gehouden waren. Zulke ge- 

 droogde staarten, vervolgens gedurende 10 uren in de stoof van Gay-Lussac 

 geplaatst , werden later door B. met een althans voorloopig goed gevolg geënt. 



