ö SCHETS VAN DE ONTWIKKELING DER TELEGKAFIE. 



dien met zijn toestel oogenblikkelijk na. De wachter van A, wanneer 

 hij ziet , dat B zijn sein goed heeft overgenomen , draait nu zijn toestel 

 zóó , dat er niets in verandert , maar dat de balk c d een loodregten 

 stand heeft; dit is het teeken, waaraan B ziet, dat hij goed geseind 

 heeft. B ziet nn naar C , of deze het teeken van hem goed heeft 

 overgenomen. Indien dit zoo is, dan brengt ook B zijn toestel met 

 den hoofdbalk in een vertikalen stand, waaraan C bespeurt, dat hij 

 het teeken , dat B hem gaf, goed heeft nagemaakt. A heeft inmiddels 

 een tweede sein gereed gemaakt, en zoo volgt het een op het andere. 

 Zoo ziet men, dat voor elke letter twee teekens noodig zijn, maar dat 

 men tevens voor grove fouten gewaarborgd is. 



Reeds in 1795 werd er in Engeland een telegraaf ingevoerd, anders 

 ingerigt dan die van chappe, maar toch naar hetzelfde gTonddenk- 

 beeld. 



In Frankrijk werd chappe' s telegraaf algemeen ingevoerd. Ook over 

 Duitschland en ons vaderland verspreidde hij zich , hoewel hier en daar 

 belangiijk gewijzigd. In Rusland bedacht men eene andere variatie op 

 het thema van chappe. In Pruissen werd zelfs nog in 1832 een derge- 

 lijke optische telegraaf ingevoerd. Zoolang duurde de bloeitijd der opti- 

 sche telegrafie. In dat koningrijk werd de telegraafdienst georganiseerd 

 met zooveel zorg, dat het zelfs den lof wegdroeg van Amerikaansche 

 schrijvers. Het is niet lang geleden, dat in ons land de optische te- 

 legraaf nog werkte. Yele lezers van het Album zullen zich dien nog 

 zeer goed herinneren. 



De optische telegrafie had hare gebreken ook. Een dezer was b. v. , 

 dat men, ondanks alle pogingen om de toestellen door lantaarns te 

 verlichten , geene inrigting kon bedenken , die den telegraaf des nachts 

 bruikbaar maakte. Een ander was, dat b. v. eene regenbui, tusschen 

 twee kantoren vallende, of mist de toestellen onzigtbaar maakte voor 

 elkaar, en dus de dienst stoorde. 



Intusschen begon men zich meer en meer toe te leggen op de natuur- 

 kundige wetenschappen. Waren zij gedurende eeuwen slechts door 

 sterrewigchelaars en alchemisten beoefend geworden, Copernicus en 

 GALILEÏ hadden haar op den voorgrond geplaatst en met en na hen 

 telde men voortdurend meer mannen, priesters der wetenschap, wier 

 werk de onmisbare grondslag is van onze hedendaagsche kennis. In 

 het jaar 1789 of 1790 deed galvani de gewigtige en zoo bekende 



