DE PLANTENGROEI IN HET ZUIDEN VAN FB.ANKRIJK. 37 



duidelijk verschil tusschen zomer en winter te doen ontstaan. En , al 

 zijn ook de overgangen van de hoofdgetijden hier kort , de meeste planten 

 zijn er toch , wat haren groei betreft , op de vier bekende phasen berekend. 



Wij zullen dan ook bij het voldoen aan de eerste van de bovenge- 

 noemde voorwaarden de gewone indeeling in vier jaargetijden genist 

 kunnen behouden. Dat wij hierbij juist den herfst kiezen tot uitgangs- 

 punt, wij behoeven het na onze inleiding wel niet nader te verklaren. 



Komt, vergezellen wij dan een opmerkzamen landgenoot, die in het 

 begin van October langs den gebruikelijken weg , dat is , door België en 

 Frankrijk zuidwaarts trekt. 



Wij hebben reeds met een paar woorden gesproken van een zachten 

 overgang , die bestaan zou tusschen onze noordsche flora en de flora van 

 de subtropische gewesten. Deze overgang evenwel is niet zoo geleidelijk 

 als menigeen hem zich voorstelt. Het is hiermede gesteld evenals met 

 de temperatuur. Ieder toch , die eenig begrip heeft aangaande de ver- 

 houding van onze aarde tot de zon, heeft ook geleerd, dat, in zeke- 

 ren zin , de warmtegraad op de aarde van de polen naar den evenaar 

 volgens eene vaste verhouding toeneemt. Men is echter doorgaans maar 

 al te zeer geneigd om te vergeten , dat die waarheid niet meer is dan 

 een algemeene regel , een regel , die door verschillende bij omstandigheden 

 telkens zoozeer gewijzigd wordt , dat er voor zijne toepassing niet veel 

 ruimte overblijft. Dit laatste is ons aanstonds duidelijk , zoodra wij 

 in het oog houden , hoezeer de warmtegraad van de lucht veran- 

 dert met de hoogte waarop wij ons boven den beganen grond bevin- 

 den. Wij zullen er ons dan ook niet over verwonderen, zoo wij het 

 te Lyon , ceno stad , die vrij zuidelijk , maar ook zeer hoog ligt , even 

 koud vinden als in het vaderland, dat we uit verlangen naar warmte 

 ontvlugt zijn. Ook heeft de plantenwereld ons , nu wij te Lyon zijn , 

 nog geene in het oog loopende veranderingen doen zien, die zich niet 

 uit de gesteldheid van den bodem laten verklaren. De bosschen bestaan 

 nog altijd uit dezeKde vormen van boomen , geel gekleurd en half ont- 

 bladerd evenals bij ons. Slechts nu en dan , op gunstig gelegen gron- 

 den , hebben de wijngaarden in de open lucht en eenige rijkelijk bloei- 

 jende oleanders en in het veld groeijende robinia's (de zoogenaamde witte 

 acacia's) ons doen bemerken , dat wij ons op warme plekken bevonden , 

 plekken evenwel , die hunne voorregten meer aan de beschutting van ber- 

 gen verschuldigd zijn dan aan hunne geographischc breedte. Toch hebben 



