40 DE PLANTENGEOEI IN HET ZUIDEN VAN rEANKEIJK. 



het ware zuiden. Eene heerlijk warme lucht stroomt ons te gemoet. 

 Vóór ons breidt de Middellandsche zee haar kristalhelderen effen spiegel 

 uit. Daarboven welft zich de azuren Italiaansche hemel. De bergen 

 in het verschiet vertoonen zich gehuld in een ligtblaauwen nevel, die 

 het doet voorkomen als ware het rosse gesteente door den gloed van de 

 zonnestralen in eene ligte verdamping gebragt. En toch, zóó fijn, zóó 

 aetherisch is deze nevel, dat de bizarre omtrekken van de mijlen ver 

 verwijderde rotsen er in uitkomen met eene scherpte , die we in onzen 

 met vocht bezwangerden dampkring zelfs des winters te naauwernood 

 aan de spitsen van de torens kunnen waarnemen. 



Maken wij eene wandeling door de stad , dan ontmoeten wij hier en 

 daar uitgestrekte pleinen , waar , onder de schaduw van prachtige pla- 

 taanboomen, een rijke voorraad van allerlei vruchten te koop wordt 

 aangeboden. De plataan, zoo schijnt het, vervangt hier den iep 

 [TJlmus campestris) van onze cingels en grachten. Wij kunnen het 

 hem aanzien, dat hij zich hier te huis gevoelt. De grootste exem- 

 plaren toch , die bij ons te lande , op Utrechts plantsoenen b. v. , 

 door hun breed gebladerte en het eigenaardig afschilferen van hunne 

 schors de aandacht van de voorbijgangers trekken, deze exemplaren 

 verdienen nog klein te heeten vergeleken bij de volwassen platanen 

 van JVIarseille , Cannes , IS^ice , enz. Hier ook levert onze boom een 

 schouwspel op , dat aan onze plantsoenen niet geg-und wordt , dit na- 

 melijk, dat hij bloeit en dat zijne vruchten tot rijpheid komen. De 

 vrucht van den plataan heeft de grootte van eene mispel ; zij is zamen- 

 gesteld uit eene menigte kegelvormige gepluisde zaadjes , die in het 

 middenpunt aan elkandei sluiten, op dezelfde wijze als wij de zaden 

 van den bekenden Sparganium ramosum onzer sloten zulks zien doen. 

 Des winters , wanneer de plataan zijne bladeren verloren heeft , hangen 

 de kegelvormige vruchtjes aan lange stelen , bundelsgewijs van de dorre 

 takken neer, om eindelijk in het voorjaar af te vallen en te verstuiven. 



Maar nu wordt het tijd om wat meer geregeld de voornaamste bijzon- 

 derheden van de zuidelijke Elora te doorloopen. Hier ontmoeten wij 

 eene kleine zwarigheid. "Want , zóó menigvuldig zijn de wijzen, waarop, 

 en de voorwaarden , volgens welke men het plantenrijk kan indeelen , 

 dat het geen gemakkelijke zaak is voor de volgorde van onze beschou- 

 wing een geschikten maatstaf te kiezen. Alles wel beschouwd, zullen 

 wij wel doen , topographisch-chronologisch te werk te gaan , d. i. , 



