DE PLANTENGKOEI IN HET ZUIDEN VAN FEANKEIJK. 41 



na natuurlijk eerst kennis gemaakt te hebben met de belangrijkste ge- 

 wassen , die de aarde liier voortbrengt , den gang van onze beschrijving 

 zóó in te rigteü , dat wij de verschillende terreinen in ieder jaargetijde 

 achtereenvolgens bezoeken en ze dan tevens met elkander vergelijken. 



Het behoeft wel naauwelijks vermelding, dat, over zulk eene gToote 

 uitgestrektheid land als de benaming „zuiden van Frankrijk" omvat, 

 de gesteldheid van den bodem zich geenszins gelijk blijft. Zoo behoef 

 ik er bij voorbeeld slechts aan te herinneren, dat een gedeelte van 

 zuid-Frankrijk aan de zee is gelegen, een ander gedeelte daarentegen 

 door de Pyreneën van Spanje is gescheiden. En dat de nabijheid van 

 de zee niet zonder invloed blijft op den plantengroei , hiervan overtuigt 

 ons het belangrijk verschil reeds tusschen onze duin-flora en de flora 

 b. V. van Utrechts omstreken. 



Het bedoelde verschil echter is niet zóó groot , of we mogen geruste- 

 lijk een klein gedeelte land als typus aannemen en al het overige , 

 met aanwijzing van de afwijkingen , daartoe terugbrengen. Als zooda- 

 nigen typus nemen wij bij voorkeur eene streek , die wijzelf vrij naauw- 

 keurig onderzocht hebben , nl. de omstreken van Cannes , een der warmste 

 punten van „Ie Midi de la France." 



Cannes ligt , niet ver van Mee , aan de kust van de Middellandsche 

 zee. Ten noorden en ten westen wordt het beschut door VEstrelle , 

 een gebergte , dat hoofdzakelijk uit rooden porphyr bestaat. Meer land- 

 waarts in , nl. ten noorden , stuit men op de Zee-alpen. Deze vormen 

 eene voortzetting van de Tyroler alpen. Het zeestrand is op vele plaatsen 

 rotsachtig, maar gaat hier en daar over in meer of min uitgestrekte 

 zandvlakten, die doorgaans met naaldhout beplant zijn. Hier moeten 

 wij ook vermelden , dat de kusten van de Middellandsche zee zich onder- 

 scheiden door een bijna volkomen gemis van zoet water, eene omstan- 

 digheid , die zich daaruit laat verklaren , dat hier in den regel , zoomin 

 des zomers als des winters, één enkele druppel regen valt. Slechts in 

 de lente en in het najaar doet de grond den voorraad water op, van 

 welken hij dan 4 — 6 maanden lang zal moeten teren, een voorraad, 

 dien de zonnestralen en de zee , geholpen door den gioeij enden rotsbodem , 

 hem ijverig betwisten. De gevolgen van dit alles laten zich voorzien. 

 Met slechts spreekt het nu van zelf, dat de plantengi'oei gedurende de 

 zomermaanden nagenoeg geheel stilstaat, maar ook heeft de natuur be- 

 grepen , wilde er nog iets gi'oeijen , met den geringen vooiTaad water 



