42 DE PLANTENGEOEI IN HET ZT7IDEX VAN FEANKRIJK. 



uiterst spaarzaam te moeten omgaan. Daartoe heeft zij dan de over- 

 blijvende planten moeten toerusten met die harde, leerachtige berijpte 

 opperhuid , welke wel de verdamping nagenoeg geheel' belet , maar ook 

 de kleur van het bladgroen niet dan ter naauwemood laat doorscheme- 

 ren. De geheele natuur heeft hier dan ook iets zeer eentoonigs en 

 onbevalligs. Van frissche weilanden is geen sprake , de uitbottende 

 bladeren hebben als in één oogwenk hun vrolijk groen verwisseld tegen 

 het donkere gewaad van hunne voorouders. De zang-vogels , het onmis- 

 baar bestanddeel van een welgeschapen landschap , gevoelen zich niet 

 op hun gemak tusschen die perkamentachtige beschutting , welke hun 

 ook geene sappige rupsen als voedsel aanbiedt, en trekken op hunne 

 reizen deze streken zoo spoedig mogelijk door, om elders hunne nesten 

 te bouwen en er hun vrolijk gezang te doen weerkaatsen door de vijvers 

 en beekjes. Slechts op enkele plaatsen , waar het een krachtigen berg- 

 stroom uit de Alpen gelukt zich een weg te banen tot aan de zee , 

 slechts daar worden wij door het lommer van elzen en wilgen als 

 teruggevoerd in de armen van het lommerrijke noorden , slechts daar 

 heet een koor van nachtegalen en leeuwerikken de vroege lente zin- 

 gend welkom. 



Eene tweede eigenaardigheid van de flora der Middellandsche zeekust 

 en die zich uit de aanhoudende droogte laat verklaren is : armoede aan 

 kryptogamen. Immers varens , paardenstaarten , mossen , vooral lever- 

 mossen en ]3addestoelen zijn buitensporige drinkers en ontwikkelen zich 

 dan ook ten onzent het best in die saizoenen , wanneer de bodem door 

 veel regen en mist gedrenkt is. 



Dat overigens de voorwaarden tot den bloei van de kryptogamen hier 

 niet ong-unstig zijn (gToot kalkgehalte van den grond enz.) blijkt daar- 

 uit, dat, zoodra na overvloedige regens beekjes en rotskloven, zij het 

 ook voor korten tijd , gevuld zijn , aan hunne randen een overvloed van 

 levermossen en varens opslaat. Hem , die van de studie der zwammen 

 zijne specialiteit maakt , is het geraden aan de Middellandsche zee zijne 

 tenten niet op te slaan. 



Dat er overigens ook voor den beminnaar van zoetwaterplanten — 

 Carices en luncaceae medegerekend — hier weinig te doen is , behoef ik 

 hier wel naauwelijks bij te voegen. 



Het is eene onmiskenbare wet in de plantengeographie , dat , hoe meer 

 men nadert tot de keerkringen , zooveel te meer men het aantal hout- 



