DB PLANTENGROEI IN HET ZUIDEN TAN FBANKRIJK. 48 



achtige gewassen ziet toenemen in verhouding tot dat van de kruidachtige. 

 Het schijnt wel , dat waar , door gelijkmatigheid van klimaat , aan vele 

 sappige stelen de gelegenheid gegeven wordt om zich tot harde stengels 

 te ontwikkelen , de geheele Plora er zich op toelegt te toonen , dat het 

 genoemd vooiTegt op prijs stelt, door namelijk een groot aantal planten 

 voort te brengen, die geschikt zijn om het te genieten. En dit is een 

 zeer gelukkige regel. Want , aangezien de kruidachtige planten , met 

 uitzondering van enkele vetplanten , in warme streken haren kringloop van 

 kiemen , vruchtdragen en verdorren binnen een zeer korten tijd doorloo- 

 pen , zoo zouden die streken , bij gebreke van genoemde voorzorg , verre- 

 weg het gTootste gedeelte van het jaar ten eenenmale van plantaardig en 

 dus ook van dierlijk leven verstoken zijn. Genoemde wet komt reeds 

 duidelijk uit in de gewesten , met welke wij ons bezig houden. Klimt 

 in ons vaderland en in de aangrenzende landen het aantal waarlijk 

 inheemsche heesters en struiken niet hooger dan tot omstreeks twintig (de 

 geslachten: Rosa, Riibus, Prunus, Crataegus, Genista , Rhamnus , Vihur- 

 num , luniperus , Salix , ITippophaë en weinige andere , ieder slechts door 

 1 — 3 soorten vertegenwoordigd) , in het zuiden is de hoeveelheid heesters 

 zeer aanzienlijk, ja overtreft het welligt dat van de eigenlijke kruiden. 

 Dit valt vooral daarom in het oog , omdat wij opmerken , dat dikwijls 

 eene en dezelfde plantenfamilie of geslacht , welke bij ons enkel kruiden 

 vormt, hier ook struikachtige gewassen en kleine boomen onder hare of 

 zijne leden telt. Ten voorbeelde noemen wij de JSuphorhiaeeae {Eu. 

 arhorea , Eu. spinosd) , Lahiatae {^Rosmarmus , Lavandula) , Salsolaceae 

 {Salsola fruticosa), Rubiaceae {Ruhia peregrina) , Aspo/rageae [Smilax , 

 Asparagus asperus) , enz. enz. 



De meeste van die struiken hebben ook het eigenaardige , dat zij vlecsch- 

 achtige vruchten dragen , zoodat men hier in den herfst eene menigte 

 verschillend gekleurde bessen ziet. Wij willen de voornaamste van die 

 struiken met weinige woorden aanstippen. 



De belangrijkste van alle is wel de teregt vermaarde myrte {Myrtus 

 communis). De meesten van mijne lezers zullen hem wel kennen , zijn 

 blad althans. Maar zóó wél ontwikkeld , zoo sterk aromatisch en zoo vól 

 behangen met dikke blaauwe bessen als hij hier nu is, zal men hem 

 zelfs in de grootste bloemisterijen van het noorden te vergeefs zoeken. 

 Vooral op het eiland S*^ Marguerite nabij Cannes ontwikkelt de myrte 

 zich tot eene zeer schoone plant. 



