DE PLANTENGROEI IN HET ZUIDEN VAN FEANKRI.TK. 45 



loof er geheel door verduisterd wordt en , zoowel de erica als de berg , 

 waarop zij groeit, zich als in een wit laken gehuld vertoont. 



Eene trouwe gezellin van de Erica arhorea is de vinnige Cytisiis spi- 

 nosus. Ook zij bereikt de hoogte van een volwassen mensch. Dragen 

 hare gele bloemen in het voorjaar veel bij tot de opsiering van de ber- 

 gen , hare lange stekels maken haar tot de plaag van den rondzwer- 

 venden botanicus. 



Naast de Cytisus van zooeven verdienen nog andere groote Papilio- 

 naceae hier vermelding. De eene is Cytisus sessilifolius , een ander 

 bloedverwant van onzen gouden regen , de ander is het Spartium jun- 

 ceum. Laatstgenoemde plant heeft schoone , groote , zwavelgele bloemen , 

 die uitkomen, voordat er van bladeren nog het geringste spoor te zien 

 is. Zij worden gedragen door gladde , heldergroene stelen , die inder- 

 daad zeer sterk op biezen gelijken. Maar waar komt die liefelijke geur 

 van daan , hier tusschen al deze drooge , stijve ruigten ? Zijn oorsprong 

 valt niet moeijelijk te ontdekken. Hij is een wit , gepoederd boompje , 

 dat hier in menigte groeit. "Ware het lente , zoo zouden wij het spoedig 

 herkennen aan zijne donkerblaauwe bloempjes, regelmatig in rijen tot 

 één aartje vereenigd. Maar ook nu behoeven wij er slechts een takje 

 van af te breken om ons te overtuigen , dat het niets anders wezen 

 kan dan eene der soorten van het geslacht Lavanduïa. De onze is La- 

 vandula Stachys , met een kort gestoeld aartje. De andere soorten 

 Z. vera en Z. spica komen veel minder voor en zijn veel sterker aro- 

 matisch. Toch ontbreekt het ons hier geenszins aan begeuring. Nog 

 eene andere struikachtige Labiata vergezelt ons hier overal en verte- 

 genwoordigt onzen kruipenden thijm. Het is zijn broeder, Thymus 

 vulgo/ris. Tot dezelfde familie behoort de rosmarijn {Rosmarinus offici- 

 nalis). Hij groeit hier zelden in het wild, maar wordt des te meer 

 gekweekt in den vonn van heggen. Er is iets ongemeen viiendelijks 

 en beleefds in zulk een weiriekenden gTensbeambte. Zoo niets stekeligs 

 en kleerscheurends ! 



Maar volstrekt niet alle grondeigenaars zijn hier even zachtmoedig. 

 Ook hier roepen velen tot het weren van onwelkome bezoekers de hulp 

 in van Crataegus en van Prunus spinosa. Daarenboven is hier tot dat 

 doel nog een struik in gebruik , die bij ons niet voorkomt , namelijk de 

 puntige Paliurus aculeatm. Deze heeft kromme dorens, en een heg, 

 waarvan hij het hoofdbestanddeel uitmaakt, is zoo goed als geheel 



