48 DE PLANTENGROEI IN HET ZUIDEN VAN PRANKRIJK. 



in menigte uit Italië worden aangevoerd. Is de tijd van de bemesting 

 daar, dan worden de wortels van den bevoorregten boom voor een ge- 

 deelte blootgelegd , met de beschreven mestspecie omringd en vervol- 

 gens weder toegedekt. Bij deze bewerking , zoo beweert bennett , wordt 

 niet weinig dierlijk leven uitgedoofd. 



De olijfboom telt liier vele verscbeidenlieden , die hoofdzakelijk ver- 

 schillen in den omvang van hare vruchten. De grootste olijven zijn 

 het armst aan olie en worden dan ook uitsluitend tot inzouten gebruikt. 



Bij het bereiden van de olie wacht men totdat de vruchten rijp zijn 

 geworden en eene zwarte kleur hebben aangenomen. Dan worden zij 

 met stokken van den boom geslagen , ingezameld en tusschen molen- 

 steenen uitgeperst. De zwarte kleurstof en de scherpe bestanddeelen 

 worden door water uit de olie verwijderd. Tijdens den bloeitijd neemt 

 de geheele olijfboom eene gele kleui" aan wegens de groote hoeveelheid 

 stuifmeel , waarmede hij dan bedekt is. 



De belangiijkste vruchtboom na den olijf is hier de vijgeboom {Ficus 

 ca/ricd). Volgens de botanici zouden wij hem niet onder de eigenlijke 

 vruchtboomen mogen tellen. Datgene toch wat wij zijne vrucht plegen 

 te noemen is niet anders dan een vleezig bloembed, hetwelk naar 

 binnen omgeslagen een kruikvormig ligchaam maakt , waarin de zaadjes 

 ieder op een vleezig stoeltje , bevestigd zijn. Maar wilden wij onze 

 taal ligten naar de botanische handboeken, we zouden dan niet eens 

 onze aardbeijen als vruchten mogen opdisschen. We nemen derhalve 

 de ^rrijheid den vijgeboom zijn rang onder de vruchtboomen te laten en 

 den beoefenaars van de botanische wetenschap te verzoeken bij het maken 

 van hunne stelsels ons spraakgebruik te eerbiedigen. 



De vijgeboom groeit hier half wild, langs den open weg, ja niet 

 zelden verwilderd op muren en rotsen. Des winters verliest hij zijne 

 bladeren, en deze krijg-t hij eerst betrekkelijk laat terug. Zijne lood- 

 kleurige vruchten zijn kleiner en veel minder aangenaam van smaak 

 dan die van den bij ons in broeikassen en langs muren gekweekten 

 vijgeboom. 



In de zon gedroogd wordt de Fransche vijg wel uitgevoerd, hij is 

 evenwel niet van de beste kwaliteit. Des te belangrijker is hij als 

 voedingsmiddel voor de inboorlingen. Als zoodanig werkt hij hier krach- 

 tig mede om hén te weerleggen , die meenen , dat de mensch noodzake- 

 lijk vleeschspijs behoeft om zich gezond en krachtig te ontwikkelen. 



