DE PLANTENGROEI IN HET ZUIDEN VAN FRANKRIJK. 51 



gezocht. De granaat namelijk is gevuld met kleine pitten , ieder 

 van welke met een vleeschaclitig rood omhulsel bekleed is, dat een 

 zuurachtigen smaak heeft. Dit omhulsel is het eenige eetbare gedeelte 

 van de vrucht. Men kan zich voorstellen, dat al die ongenietbare 

 pitten niet juist geschikt zijn om het genot bij het eten te verhoogen. 

 De granaatboom heeft dan ook ongetwijfeld zijn aanzien meer aan zijne 

 waarlijk sierlijke bloemen dan aan zijne vrucht te danken. 



De jujubier {Rhamnus zysiphus) is een vrij aanzienlijke boom met 

 lange , gevinde bladeren. Ook wanneer hij bladloos is , herkent men 

 hem nogtans gemakkelijk aan de knobbels op zijne takken , waardoor 

 deze een geleed aanzien verkrijgen. Is de jujubier waarlijk identisch 

 met den lotus van de ouden , zooals sommigen beweren , dan gevoel ik mij 

 niet sterk opgewekt om den smaak van iiltsses' gezellen te bewonderen. 

 Wie met de \Tuchten van dezen boom ingenomen is , die is waarlijk al 

 met zeer weinig tevreden! Die vruchten hebben de gTootte van een 

 musschenei , zijn langwerpig , geel en hebben ééne pit in het midden. 

 Ze hebben meer het aanzien van eene palmvrucht dan van de vrucht 

 eener dicotyledonische plant. De vruchten van den jujubier zijn den 

 meesten onzer wel bekend , doordien onze — misschien hoeststillende , 

 zeker echter maagbedervende — jujubes , zoo er ze al niet uit bereid zijn , 

 er dan toch haar naam aan ontleenen. 



Ik weet niet, of de botanici mij verlof zullen geven om de opuntia 

 {Cactus opuntia) tot de vruchtboomen te brengen. De bevolking van 

 het zuiden doet het stellig, want zij ziet er geen bezwaar in dien 

 cactus een vijgeboom {Figuier de Barharie) te noemen. Hij is eigenhjk 

 afkomstig uit Amerika, maar men vindt hem hier dikwijls verwilderd 

 op de rotsen. Zijne vruchten smaken meer frisch dan aromatisch en 

 zijn de moeite niet waard, ze te ontdoen van de kleine stekels, waar- 

 mede ze bezet zijn. Het onvoorzigtig aanraken van zulk eene vrucht 

 is in staat iemands levensgeluk gedurende een vollen dag te vergallen. 



Een veel gunstiger oordeel kunnen we vellen over den arhousier fraisier 

 {Arbutus unedo). Deze is waarlijk een der aanvalligste boomen van het 

 zuiden. Hij is niet groot , maar slank en heeft glanzende bladeren van een 

 zuiver groen. Deze vormen een bewonderenswaardig trio met de trossen 

 sneeuwwitte bloempjes en de roodachtige vruchten, die soms gelijktijdig 

 voorkomen. In de warme streken namelijk is het tijdperk van bloeijen 

 en dat van vruchtdragen niet zoo scherp gescheiden als bij ons. De bloe- 



4# 



