DE PLA.NTENGEOEI IN HET ZUIDEN VAN FEANKRIJK. 53 



wordt hij gevolgd door de Italiaansche den , Pinus pinea. Deze groeit 

 bij voorkeur in de zandvlakten langs de zee , waar hij vrij uitgestrekte 

 hosschen vormt. Zijne kroon groeit sterk in de breedte uit en is van boven 

 afgeplat. Hierdoor krijgt de geheele boom een zeer eigenaardig voor- 

 komen , dat in gedaante aan een reusachtigen paddestoel herinnert. Zijne 

 kegels zijn nog grooter dan die van P. maritima en bevatten eene menigte 

 pitten met eene zeer dikke harde schaal. De inhoud van die pitten 

 heeft een aangenamen , ligt aromatischen smaak en wordt hier dan door 

 hen , die zich het verbreken van de schaal willen getroosten , veel 

 gegeten. Gedurende den bloeitijd van Pinus maritima en P. pinea ver- 

 vullen deze de lucht soms met wolken van stuifmeel (zoogenaamde zwa- 

 velregen). Meer landwaarts in vindt men hier en daar den statigen Pinus 

 halepensis. Hij is slank van groei , heeft zeer fijne naalden en ongesteelde 

 vruchten. Hij herschept hier en daar de rotsen in digte bosschen. 



Van het geslacht Juniperus groeit hier meer dan eene soort ; o. a. 

 J. oxycedrus met groote roode bessen , benevens de beruchte J. sahina. 

 De cypressen (^Cypressus sempervirens en C. liorizontalis) zijn afkomstig 

 uit het Oosten, maar ontwikkelen zich hier tot ontzagwekkende exem- 

 plaren. In het najaar zijn zij beladen met eene menigte kegels. Taxus 

 haccata schijnt hier niet voor te komen. 



Konden wij deze schets uitstrekken over de sierplanten uit de tuinen , 

 wij zouden nog menigen belangwekkenden boom kunnen behandelen. Wij 

 willen echter van onze lezers niet te veel vergen. Toch gaan wij wel 

 niet te ver, zoo wij hier melding maken van de Acacia Farnesiana. 

 Deze acacia-soort is afkomstig van St. Domingo. Zij heeft doomige 

 takken, alsmede goudkleurige bloemkegeltjes. "Wegens het gebruik van 

 hare bloemen in de parfumerie maakt zij op sommige plaatsen een niet 

 onbelangrijk handelsartikel uit. 



Ten slotte noemen wij onder de boomen van het zuiden nog den laurier 

 {Laurus nohilis) , den welbekenden Laurier-rose {Nerium oleander) en de 

 tamarisk {Tamarix gallica). 



Wat de kruidachtige planten betreft, zullen wij ons bepaald moeten 

 beperken om de grenzen , die we ons gesteld hebben , niet te overschrij- 

 den. Want, hoezeer zij door de eigenaardigheden van den bodem en 

 de luchtgesteldheid binnen een klein bestek van tijd en plaats zijn za- 

 mengedrongcn , zoo is toch hare verscheidenheid zeer aanzienlijk. Ook 

 ligt het in den aard van de zaak , dat zij van alle planten het best ge- 



