54 DE PLANTENGROEI IN HET ZUIDEN VAN FEANKBIJE. 



schikt zijn om de weetgierigheid van den plantenkenner te prikkelen en 

 den invloed van klimaat en bodem op de planten te doen uitkomen. 

 De tijd voor de meeste kruidachtige planten is hier bijna uitsluitend het 

 voorjaar, d. i. de maanden Maart, April en Mei. De herhaalde regens, 

 welke elkaar dan opvolgen , onderhouden een graad van vochtigheid in 

 aarde en lucht , welke zelfs zeer teere plantjes in staat stellen weerstand te 

 bieden aan de opslorpende kracht van de zonnestralen. Naauwehjks echter 

 is de eigenlijke zomer in het land (Junij) , of de regens houden op, en 

 nu volgt er een tijd van droogte , gedurende welken de kruiden niet 

 anders te doen staat dan in allerijl hunne vruchten tot rijpheid te brengen 

 en te sterven. Dan bloeit er niets meer behalve eenige vetplanten en 

 eenige planten, die soms tot de kruidachtige gerekend worden, maar 

 toch eigenlijk te weinig sappen bevatten om daarop aanspraak te maken , 

 namelijk distels, vooral Kentrophyllum lanatum en biezen. Dat het 

 aantal van deze laatsten hier niet groot is, behoeft naauwelijks nog 

 vermelding. Eindelijk , na een doodslaap van verscheiden maanden , 

 wordt meestal omstreeks het midden van September de vegetatie weer 

 eenigzins opgewekt door nieuwe regens, welke echter lang zoo over- 

 vloedig niet zijn als die van het voorjaar. Dan ontkiemen er weer 

 andere zaden, die een vol jaar in den schoot der aarde hebben gerust. 

 Waardoor Chenopodiaceae , Amaranthaceae en Solaneae zoo lang wachten 

 met groeijen en bloeijen , wat er de oorzaak van is , dat zij zich bij ons 

 te lande eerst dan vertoonen als vele andere planten reeds haren kring- 

 loop hebben volbragt en bedolven onder verdorde bladeren en mos met 

 wonderbaar geduld het volgende voorjaar afwachten om als frisch ge- 

 bladerte uit hare schuilhoeken te voorschijn te treden en de nachte- 

 galen toe te lagchen — wie zal het zeggen ! Dit is zeker , aan warmte 

 althans ontbreekt het der genoemde families in het zuiden niet. En 

 toch , ook hier rusten zij , totdat hare beurt is gekomen. De 

 vreemdeling, die tegen den winter hier aankomt, vindt langs wegen 

 op akkers en dergelijke plaatsen overal den grond bedekt met verschil- 

 lende soorten van de geslachten Amaranfhus , Blitum en Chenopodiwn , 

 vermengd met Solanum villosum , den vertegenwoordiger van onzen Sola- 

 m<w m^rww en enkele laatbloeijende Composifae {Aster , Frenanthes, Cen- 

 taurea calcitrapa , C. solstitialis , Inula viscosa , I. squarrosa , Pulicaria^s 

 enz.) Ook de wilde heliotrope {Heliotropium europaeum) en de Verbena 

 officinalis staan dan in vollen bloei. Aan het zeestrand voegen zich 



