DE PLANTENGROEI IN HET ZUIDEN VAN FKANKEIJK. 0/ 



spinosa in vollen bloei en weet dan niet, of men zijne verwondering 

 door „nog" of door „reeds" zal uitdrukken. Langzamerhand vallen de 

 bladeren van de boomen af, voor zoover die daarvoor vatbaar zijn en begin- 

 nen de bessen aan de heesters te verdroogen. Den geheelen winter echter 

 vindt men nog bloemen en gewoonlijk is ook het begin van het voorjaar 

 hier zeer geleidelijk. Beeds in December bloeit Mercurialis annua en 

 komen de bladeren van onzen voorjaarsbode Ficaria ranunculoides {Ra- 

 nunculus ficaria) ^) te voorschijn. Ook de slanke Fumaria {F. capreolata) 

 en de gehoornde klaverzuring {Oxalis cornimlata) staan nu soms reeds 

 in vollen bloei. Dit maakt op ons dikwijls den indruk als ware de 

 plantengroei hier door het gemis van koude in de war gebragt. Ook 

 de varens en loofmossen arbeiden reeds ijverig aan het vormen van hunne 

 vruchtjes. Ons nederige viooltje ( Viola odorata) , door den invloed van 

 het warme klimaat nog veel geuriger en dat in enkele dubbele vormen 

 hier overvloedig gekweekt wordt en verwildert, vervult reeds de lucht 

 met zijn geur. ]!^u en dan verheft zich ook eene roekelooze voorj aars- 

 plant boven den grond, maar wordt weldra, niet als onze noordsche 

 planten tegen den vorst bestand, door een paar koude nachten voor 

 hare onvoorzig-tigheid met den dood gestraft. Maar op de warme ter- 

 rassen , die tegen den wind beschut zijn , kunnen Borago officinalis , 

 Papa/ver rhoeas en Fuphorlia segetum reeds veilig hare bloemen openen. 

 Trouw begeleiden ons ook Taraxacum officinale en Lamium purpureum 

 bij onze overwintering in het Zuiden. 



De eerste sporen van de eigenlijke -lente vormen de Veronicah , even 

 als bij ons beginnende met V. hederifolia. Weldra verschijnen ook 

 V. polita , V. agrestis , V. persica (met groote , blaauwe , langgesteelde 

 bloemen) en eene eigenaardige soort van de Middellandsche zee , V. cym- 

 halaria. Deze gelijkt veel op hederifolia, maar is sterker behaard en 

 heeft witte bloemen. Omstreeks denzelfden tijd boren Muscari lotryoides 

 en M. racemosum hunne blaauwe kopjes door de gruisachtige aarde. 

 Op de akkers spruit overal de kale , vleeschkleurige stengel van Equi- 

 setum telmateja te voorschijn. 



Hier en daar bloeit ook de groote Sellehorus foetidus. Dit alles ge- 

 beurt gewoonlijk in Februarij. Maar weldra wacht ons een prachtig 



') Van deze vindt men hier ook eene aanverwante soort, Ficaria calthaej'olia. 

 Deze gelijkt veel op F. ranunculoides , maar is in al hare deelen veel grooter dan deze. 



