DE PLANTENGEOEI m HET ZUIDEN TAN ERANKEIJK. 59 



Een kruisje , een ring , een spitse pluim , 

 Een droppel bloed, een vlokje schuim, 

 Een monnikskap , een krijgsmanshoed , 

 Een schoentjen voor een poppenvoet, 

 Een pijpjen met gebogen steel , 

 Een veldschalmei , een kermisveêl, 

 Een leeuwenbek , een kattenstaart , 

 Een oudjen lagchende in zijn baard , 

 Een klokje benglende in de lucht , 

 Een bonte vlinder in zijn vlugt, 

 Een bekertje met goud daarin , 

 Een oogjen pinkende van min 

 Of met een helder vrijen blik 

 Ten hemel opziend zonder schrik ^). 



Ook worden de bekoorlijkheden van het tooneel daardoor nog ver- 

 hoogd, dat het oog, door al die schelle kleuren vermoeid, ook gelegenheid 

 vindt hier en daar op frisch groen te rusten. 



Yan nu af is het eigenlijk niet meer mogelijk het oog te houden op 

 de volgorde in den bloeitijd van de planten, of liever om hierin eene 

 bepaalde volgorde te erkennen. Slechts nu en dan vormt het ontluiken 

 van eene toongevende bloemsoort een bepaald tijdperk aan. Zoo bij 

 voorbeeld , wanneer de groote Erica (JS. arborea) hare milKoenen geurige 

 klokjes naar buiten drijft en daardoor aan de rotsen het voorkomen geeft 

 als waren zij met sneeuw bedekt. Dit is inderdaad een treffend schouw- 

 spel. Zoo ook wanneer de later bloeijende Convolvulaceae en Papilionaceae 

 beginnen open te gaan. 



Het schouwspel, dat nu de natuur in het Zuiden oplevert, verschilt 

 nu natuurlijk zeer naar gelang van het landschap , dat men bezoekt. 

 Het rijkst aan bloemen zijn de lage kale rotsen , die , het meest aan de 

 zon blootgesteld , menige plant kunnen onderhouden , welke in de vlakte 

 niet genoeg warmte zou vinden. Een van de eerste rotsplantjes is de 

 kleine Ixia columnae , een bolplantje met een wit kelkje , dat half in 

 het zand gedoken, naauwelijks zigtbaar is. Meestal bemerkt men het 

 eerst, als het uitgebloeid en een erwtgroot openspringend doosvruchtje 



') Wij konden ona het genoegen niet weigeren, bovenstaand versje van onzen 

 beminnelijken zanger (Beets) hier over te nemen , daar wij overtuigd zijn , dat het 

 als een meesterstuk van botanische poëzij ten volle eene plaats verdient in een we- 

 tenschappelijk tijdschrift. 



