62 DE PLANTENGEOEI IN HET ZUIDEN VAN FRANKRI.TK. 



tot verspreiding. Andere eigenaardigheden van de strandplanten is deze , 

 dat er zoovelen onder voorkomen van die eigenaardige groene kleur, 

 welke de botanici als „glaucus" aanduiden, eene kleur, die dikwijls met 

 een viltig aanzien gepaard gaat. Yan dit laatste vinden wij hier voor- 

 beelden in : Artemisia maritima , Cinercvria maritima , Lavatera , Heli- 

 chrysum staechas enz. Ook geeft ons het zeestrand hier gelegenheid op 

 te merken , dat de meeste strandplanten eene vleezige consistentie aan- 

 nemen. Dit zal wel een gevolg zijn van het groot zoutgehalte dier 

 planten, welke, de exosmose belemmerende, de vochten zóó lang in de plant 

 terug houdt , totdat de cellen sterk zijn uiteengezet en hierin eene gToote 

 hoeveelheid vaste stoffen is neergelegd. Soms zien wij , dat eene en 

 dezelfde plant , welke in het binnenland gewone vleezige bladeren heeft , 

 naar den zeekant toe al meer en meer vleezig wordt. 



"Wij hebben nog een andere soort van gronden te beschouwen , namelijk 

 de moerassen. Over het geheel genomen , wij zagen het , zijn die hier zoo 

 goed als niet. In het vooijaar evenwel , bij veelvuldige regens , worden 

 de beekjes voor een korten tijd gevuld en kan er zelfs hier en daar 

 tijdelijk moeras ontstaan. Onmiddellijk ontwikkelen zich daar dan eene 

 menigte levermossen , vermengd met loofmossen en enkele varens. Onder 

 laatstgenoemde trekt vooral de kleine Grammitis leptophylla de aandacht , 

 een teeder varen van zeer korten duur. Ook Adianthum capülus veneris 

 is op zulke plaatsen niet zeldzaam. De meest belangrijke cryptogamen 

 zijn daar evenwel de Mo/rsilea quadrifolia en de soorten van het geslacht 

 Isoëtes. Eerstgenoemde plant is zeer zeldzaam , maar eene Isoëtes-soort , 

 /. Durieui , kan men, hier te Cannes althans, genoeg vinden. Isoëtes 

 is , gelijk men weet , een geslacht van de Lycopodiaceae. Eene van 

 zijne soorten {Is. lacustris) groeit op den bodem van diepe wateren ; de 

 twee andere Europesche soorten groeijen op het drooge. Eerstgenoemde 

 is , zoo beweert men , vroeger bij ons te lande in het Udelermeer ge- 

 vonden. In de laatste jaren evenwel is zij aldaar niet meer gezien. 



En hier zijn wij genaderd tot het einde van onze schets. Nog een korten 

 tijd bloeijen de kruiden van het Zuiden in de lente voort. Met hun dood 

 treedt de natuur in een tijdperk van rust , om eenige maanden later in 

 onverwerkbare jeugd haar bruiloftsgewaad weer aan te doen. 



Cannes, 18 Oct. 1864. 



