DE ZUIDPOOLGEWESTEN. 67 



vast zuidpooUand , berust volstrekt op geene gronden. Hij drOng door 

 tot 71° 10' Z. B. ; verder door te dringen hield hij voor gevaarlijk. 

 Hij zelf zegt : „het gevaar , waaraan men zich in zulk eene onbekende 

 ijszee zou blootstellen , indien men tot aan het land doordringen en 

 zijne kusten opnemen wilde , is zoo groot , dat ik durf beweren , dat 

 geen mensch het ooit wagen zal verder door te dringen , dan ik gedaan 

 heb , en dat derhalve ook het land , dat verder zuidwaarts mag lig- 

 gen , nooit ontdekt en onderzocht zal worden." 



"Vijftig jaren lang bleef men op het standpunt der zuidpoolgeogra- 

 phie , hetwelk door cook was verkregen. Men was door hem afge- 

 schrikt om verdere ontdekkingen op dit gevaarlijke gebied te beproeven. 

 Eerst in 1819 gaf de Russische keizer nicolaas i bevel eene weten- 

 schappelijke expeditie uit te rusten om zoo ver mogelijk in de zuid- 

 poolzee door te dringen. Bellingshausen , die aan het hoofd van deze 

 expeditie geplaatst was, ging op zes plaatsen over den zuidpoolcirkel. 

 Hij legde niet minder dan 250 van de 360 lengtegraden af, en wel 

 op een afstand nader aan de pool, dan coox. Hij ontdekte het Alex- 

 ander-I-eiland en het Peter-I-eiland , het zuidelijkste van de toen 

 bekende landen. Van de merkwaardige en belangrijke resultaten van 

 deze expeditie is buiten Eusland weinig bekend geworden , omdat de 

 Eussen met een zeker nationaal gevoel hunne geographische werken 

 alleen in de Eussische taal uitgeven. 



De ontdekking van de Zuid-Shetland-eilanden door william smith, 

 in 1819, gaf aanleiding, dat vele Engelsche en Amerikaansche wal- 

 vischvaarders en robbeslagers zich wegens den buitengewonen overvloed 

 van robben en zeeolifanten derwaarts begaven om daar hun werk te 

 verrigten. De kapitein james weddell , die aan het hoofd van zulk 

 eene expeditie stond, drong in 1823 tot 74° 15' Z. B. , dus veel ver- 

 der dan een zijner voorgangers, in de zuidpoolzee door. Hij vond op 

 deze hooge breedte , geheel in strijd met cook's bewering , eene geheel 

 ijsvrije en bevaarbare zee , een zacht en aangenaam weder , talrijke wal- 

 visschen en eene buitengewone menigte vogels. 



BiscoE ontdekte op zijne reis in 1831 en 1832 het in den meridiaan 

 van kaap Hoorn gelegene Graham-land en de daarvoor verspreide Biscoe- 

 eilanden , alsmede het onder den 50° oosterleng-te gelegene eiland , het- 

 welk hij ter eere van de heeren endebby te Londen , die uit hunne 

 eigene middelen deze expeditie hadden uitgezonden , Enderby-land noemde. 



5* 



