DE ZUIDP00L(JE'V>':ESTEK. 69 



waar eenige gedeelten eerst door ballent en later door d'üii"vtlle ont- 

 dekt en met opzigt tot de overige gedeelten is het nog aan eenigen 

 twijfel onderworpen , of wat wilkes als land aangeeft , ook in werkelijk- 

 heid land of alleen een ijsmuur en daarachter wolken geweest is. 

 Eigenlijke bewijzen heeft wilkes voor het bestaan van land niet bijge- 

 bragt : hij is het nergens zoo nabij gekomen om het op te nemen, 

 gelijk andere zuidpooUanden zijn opgenomen ; hij heeft nergens kunnen 

 landen en geene proeven van steensoorten medegebragt ; hij heeft geene 

 vulkanische bergen ontdekt , zooals andere zuidpoolvaarders. Maar juist 

 de omstandigheid, dat ballent en d'ijiiville op drie plaatsen van zijn 

 zuidpoolland voor hem land ontdekt en op eene vierde vermoed hebben , 

 is het beste bewijs, dat de door wilkes als land aangegeven lijn werke- 

 lijk eene kust of eene keten van eilanden geweest is. 



De uit vier schepen bestaande expeditie van avile:es hield zich van 

 den 16 Januarij tot den 20 rebruarij 1840 aan deze kust op. Den 

 30 Maart was hij weder op Meuw-Zeeland. Yan hier schreef hij den 

 5 April aan kapitein eoss , die juist op dien dag voornemens 'was van 

 de Kaapstad zijne zuidpoolreis te ondernemen, en gaf hem berigt van 

 het door hem ontdekte pooUand, benevens de kopie van eene kaart, 

 waarop eene ijsbarrière en daarachter land in den vorm van uitgestrekte 

 bergketenen was afgebeeld. Eoss kwam nog in denzelfden zomer in 

 Tasmania, ontving daar dezen brief en zeilde van daar in zuidelijke 

 rigting den 12 E'ovember af. Hij passeerde op zijn terugweg de 

 Balleny-eilanden en naderde derhalve het oostelijk einde van het land , 

 hetwelk wilkes op zijn kaart had aangegeven. Bij de ongunstige wind- 

 rigting , de hevige stormen en de toenemende donkerheid der nachten , 

 baarde het eoss geen geringe zorg , dit land zonder gevaar voorbij te 

 komen. Maar hoe groot was zijne verbazing , toen er , hoe nader hij 

 aan die plaats kwam , geen spoor van land te zien was , zoodat men 

 er niet alleen over heen zeilde , maar toen er juist op de plaats , waar 

 de hoogste bergen van het vermeende land waren aangegeven, tot eene 

 diepte van 600 vademen gepeild werd , zonder grond te vinden. 



De omstandigheid, dat wilkes tusschen 160^ en 166" O.Z. meende 

 land gezien te hebben , waar eoss later bewees , dat het niet bestond , 

 laat zich daaruit verklaren , dat het die streek was , in welke de 

 ongeoefende oogen van de Amerikaansche expeditie hunne eerste proef 

 aflegden. Zelfs de in zulke dingen zeer ervarene kapitein eoss werd hier 



