74 . DE ZUIDPOOLGEWESTEÏf. 



haar ontdekker ter eere van zijnen koning de zee van George IV noemde. 



In hetzelfde jaar, een maand later, bereikte de Amerikaansche kapi- 

 tein MOEEELL in dezelfde zee de breedte van TO'' 14' Z. B. op 40° 3' 

 "W. L. en vond volkomen dezelfde omstandigheden; eene betrekkelijk 

 hooge temperatuur, aangenaam weder, gunstigen wind en bijna in het 

 geheel geen ijs. Moerell geeft de temperatuur der lucht op dit punt 

 op 47° F. (8°, 4 C.) aan en merkt uitdrukkelijk op, dat zij ten miaste 

 13° (7°, 3 C.) hooger geweest is, dan hij ze ooit tusschen de breedten 

 van 60° en 62' Z. B, gevonden had. 



BiscoE drong in Januarij 1831 onder den 25^'^" meridiaan een wéinig- 

 oostelijk van cooK en bellingshausen , ook slechts tot omstreeks 60' Z. 

 B. door. 



d'Urville bragt in Januarij en Pebruarij 1838 juist in de meridianen 

 van de reis van weddell drie weken lang door om naar het zuiden 

 door te dringen, maar kwam niet verder dan 64° Z. B., waar hij zich 

 door ijsvelden belemmerd zag. 



Ook Eoss vond in 1843 eene uitgebreide linie pakijs tusschen de pa- 

 rallellen van 62' en 65° Z. B., die van 58° tot 12° "W. L. zich uit- 

 strekte. 



Kapitein grant stootte den 23 December zelfs op eene breedte van 

 56° 50' Z. B. en 40° "W. L. reeds op een ontzaggelijken ijsmuur van 

 300 tot 500 voet hoogte, van boven volkomen effen; derhalve nage- 

 noeg juist in den meridiaan, in welken weddell niet minder dan 1045 

 zeemijlen verder zuidelijk zijne ijsvrije zee had gevonden. 



Evenzoo was het ook op de andere zijde van het zuidpoolgebied in 

 den meridiaan van Meuw-Zeeland. Bellingshausen vond ia December 

 1820 reeds op 63° Z. B. onafzienbare ijsvelden en ijsmuren, balleny 

 in Februarij 1839 eerst 6 graden verder zuidelijk eene linie pakijs, 

 waar daarentegen ross tusschen 70° en 78° Z. B. eene opene, bevaar- 

 bare, bijna geheel ijsvrije zee aantrof. 



Eeeds uit deze beide voorbeelden blijkt, dat de liaiën pakijs door- 

 gaans geen vaststaand en onveranderlijk karakter dragen, maar dat zij, 

 zoo als aangewezen is, hare plaats, met opzigt tot de geographische 

 breedte, binnen een afstand van ten minste 1000 zeemijlen verwisselen. 

 Niets kan in der daad bedriegelijker zijn, dan hunne tijdelijke ge- 

 steldheid en uitbreiding. Nog veel minder kan men uit het voorkomen 

 van zulk eene ijslinie tot het bestaan van land besluiten. De ervarene 



