DE ZUIDPOOLGEWESTEN. 7ö 



sir JAMES ROSS is zelfs van meening, dat zelfs de door hem ontdekte, 

 groote, loodregte, onafzienbare ijsmuur op 78F Z. B. niet tot aan den 

 bodem der zee reikt en derhalve ook geene vaste, onveranderlijke plaats 

 heeft. "WiLKEs geloofde daarentegen onder den 100^ O. L. hetzelfde ijs 

 gevonden te hebben, hetwelk cook in 1773 reeds aangetroffen had, en 

 hij spreekt daarom de meening uit, dat het zijne plaats in 67 jaren 

 niet wezenlijk veranderd zal hebben, waaruit hij dan wederom tot het 

 vaststaande karakter van deze ijslinie besluit; — alsof voor hem het 

 bondigste bewijs voor het tegendeel niet juist daarin had moeten lig- 

 gen, dat Eoss slechts één jaar later over een gedeelte van zijne vaste 

 ijslinie heenge varen en niets, dat op ijs geleek, gevonden had. 



Uit het bestaan van pakijs en ijsmuren onder den zuidpoolcirkel te 

 willen besluiten , dat het zich onafgebroken onveranderlijk tot aan de 

 zuidpool uitstrekt, vooronderstelt eene geringe kennis van de natuur- 

 wetten, die de verschijnsels op onze planeet bepalen. Gelijk de warmte- 

 aequator niet met den aequator van het ligchaam der aarde zamenvalt , 

 zoo is de zuidpool, even zoo min als de noordpool, het centrum van 

 de koude en het ijs : maar zij is in de eerste plaats slechts een mathe- 

 matisch-astronomisch punt der aarde. Of nu daarmede de warmtepool 

 en andere polen zamenvallen , hangt geheel van andere omstandigheden 

 af, van de verdeeling van land en water , van de stroomen , winden , 

 enz. Een eeuwigdurende kringloop regelt en vernieuwt ook hier de 

 natuur. Het zuidpoolijs neemt niet voortdurend toe en blijft niet be- 

 stendig op dezelfde hoogte ; maar tegen de massa , die er in eiken 

 winter gevormd wordt , drijft eene daarmede overeenkomende hoeveel- 

 heid, door de verhoogde zomertemperatuur , door wind en weder los- 

 gemaakt , naar den aequator , om op warmer breedten zich wederom in 

 het vloeibaar bestanddeel der wereldzee op te lossen. 



Uit de tot hiertoe gemaakte waarnemingen blijkt: 1) dat het pool^'s 

 in de zuidpool- zomermaanden , December , Januarij en Februarij , tot 

 welke zich bijna alle zuidpoolexpeditiën bepaald hebben , naar den 

 aequator in beweging is ; 2) dat het in den vorm van meer of minder 

 zamenhangende en uitgestrekte pakijsvelden in den om de pool loo- 

 penden gordel van 70° tot 60° Z. B. gevonden wordt en verder noor- 

 delijk slechts in enkele gevallen zóó verschijnt, maar gewoonlijk als 

 op zich zelvcn staande ijseilanden en ijsbergen; 3) dat, als de ijs vel- 

 den op hunne reis naar den aequator dezen gordel of nagenoeg den 



