DE ZÜIDPOOLGEWESTEN. 89 



maar ontelbare myriaden pinguïns bedekten volkomen en digt de ge- 

 zamenlijke oppervlakte van bet eiland aan de randen der rotswanden 

 en zelfs tot aan de toppen der heuvels. Zij grepen ons heftig aan , 

 als wij door hunne rijen heen waadden , pikten met hunne scherpe 

 snavels naar ons en verzetten zich tegen ons verder gaan. Zoowel 

 daarom als wegens hunne luide raauwe stemmen en den onverdragelij- 

 ken stank van de diepe guano-laag , die sedert eeuwen zich hier ge- 

 vormd heeft en eens voor de landlieden van onze Australische kolo- 

 niën van groote waarde worden kan , waren wij blijde , weder weg te 

 gaan, nadat wij onze booten met geologische bijdragen en pinguins 

 beladen hadden" ^). 



Deze beschouwingen en waarnemingen van eoss, den ervarensten 

 zuidpoolreiziger , zijn van het grootste gewigt. Hoe het komt , dat 

 zijne overtuigende en veelbeteekenende wenken tot hiertoe in Europa 

 en in Australië zoo weinig schijnen ter harte genomen te zijn, weten 

 wij niet. De mensch jaagt dikwijls naar hetgeen in de verte ligt en 

 laat wat nabij is onbemerkt. Zeker zijn de schatten van de zuid- 

 poolgewesten naderbij en toegankelijker voor de schepen en de indus- 

 trie , dan die van Afrika. Om de voortbrengselen van dit werelddeel 

 ons te nutte te maken , heeft men niet alleen gunstige omstandighe- 

 den noodig, maar ook voor en boven alles de medewerking van de 

 inboorlingen , eene moeijelijk te verkrijgen voorwaarde , waarop bijna 

 alle in deze rigting aangevangen ondernemingen schipbreuk hebben 

 geleden. In de zuidpoolgewesten heeft men geene vreemde medewer- 

 king noodig: de schepen vinden een kostbaren buit van walvisschen, 

 robben en guano voorhanden en gemakkelijk te winnen. Wel heb- 

 ben reeds de grootste natuurschatten onzer aarde eeuwen lang open 

 voor onze oogen gelegen , zonder dat iemand hunne waarde gekend 

 en het de moeite waard geacht heeft er voordeel van te trekken. De 

 guano is een schitterend voorbeeld. Ofschoon reeds de oude Peruanen 

 hare waarde kenden en er ook sedert vele eeuwen in dat land ge- 

 bruik van gemaakt werd, zoo viel het toch tot in het jaar 1840 

 niemand in, haar als uitvoer-artikel tot waarde te brengen en naar 

 andere landen te verzenden. Thans zijn honderden schepen jaar uit 

 jaar in met haar uitvoer werkzaam. Uit haar verkoop op de kleine Chin- 



') Vol. I, p. 189. 



