DE AUT0GENE8IS. 107 



Het vraagstuk is zeer bepaald geformuleerd: indien gisting, indien 

 verrotting haar aanzijn te danken hebben aan de tegenwoordigheid van 

 levende wezens , die door de lucht worden aangevoerd , — indien die le- 

 vende wezens nooit verschijnen in voor gisting of verrotting vatbare 

 vochten , zoolang deze beveiligd zijn voor de kiemen , die in de lucht 

 zweven, — dan moet men, wanneer men deze laatste verdelgt, wan- 

 neer men zich voor hare inwerking beveiligt, de gemakkelijk rotbare 

 zelfstandigheden een onbepaalden tijd lang onveranderd kunnen bewaren, 

 en de aftreksels moeten altijd onvruchtbaar zijn. 



De op te lossen vraag schijnt dus vrij eenvoudig te zijn; zij wordt 

 echter meer ingewikkeld wegens de elkander tegensprekende uitkomsten , 

 waartoe men bij het nemen van proeven geraakt. Pasteitr voert ver- 

 scheidene zeer belangrijke proefnemingen aan. Eenige daarvan zijn 

 herhalingen van die van schwann en van schsoedee; andere, geheel 

 nieuw , zijn zeer overtuigend. Gistwater , verkregen door biergist in 

 water te roeren en dit te filtreren, wordt met suiker vermengd, in een 

 ballon gedaan , vervolgens gekookt om al de levende wezejis , die er in 

 zijn , te dooden ; de damp treedt dan met kracht uit de ballon , men dooft 

 het vuur uit , en laat dan in de ballon weder lucht treden , die in eene 

 rood gloei) ende platinabuis gecalcineerd is. Wanneer de ballon is afge- 

 koeld , sluit men haar door de opening digt te smelten , bewaart haar 

 voorts gedurende verscheidene maanden in eene temperatuur van 25 

 of 30° , en men ziet er geen georganiseerd wezen in ontstaan. De kiemen 

 ?ijn vernietigd door de koking, door de gloeijing, en de infusie blijft 

 onvruchtbaar. Pasteue kan zelfs in de gistwater bevattende ballons niet 

 gecalcineerde lucht doen dringen en dan dezelfde negative uitkomsten 

 waarnemen ; het is daartoe voldoende om de lucht door boomwol te 

 filtreren, even als schtjltze en schroeder deden. Maar zoo zal het 

 niet gaan, indien men door een behendige handgreep die boomwol, 

 doordrongen van kleine in de lucht zwevende kiempjes , doet vallen in 

 het tot dus ver onvruchtbaar aftreksel , zonder dat men de gewone lucht 

 laat intreden; het duurt dan niet lang, of er ontstaan schimmels en 

 infusiediertjes, die door het mikroskoop duidelijk kunnen worden waar- 

 genomen. Deze proef behoort zeker tot de meest overtuigende; wij ver- 

 nielen de kiemen door de hitte , wij weren ze af door een prop boom wol , 

 en het aftreksel is onvruchtbaar; maar nu zaaijen wij de in die boom wol 

 hangende kiemen in het tot dusver onveranderde vocht , en de gisting heeft 

 pl^ts. De aard van die levende "wezei^s wisselt af met de proeven ; nu 



