DE AUTOGENESrS. 113 



bestaat er geen het minste spoor van , noch aan de oppervlakte van het 

 vocht, noch in de diepte. — Nog meer, indien men, ten einde de 

 volstrekte afwezigheid van gist in de lucht te bewijzen, bij het in 

 opgesloten lucht onderzocht wordende vocht een glas plaatst , dat gede- 

 stilleerd water bevat , en men dit water onderzoekt op het oogenblik , 

 wanneer het gistbare vocht troebel wordt en zich met gist vult, dan 

 zal men ontwaren, dat het geheel zuiver is gebleven en geen korreltje 

 giststof bevat." 



Men zal het gewigt begrijpen, dat pouchet aan deze proefnemin- 

 gen hecht, wanneer men weet, dat voor hem de gist niet , zoo als voor 

 PASTEUE , een volledige plant is , maar het zaad van een groenachtig 

 plantje, zeer menigvuldig voorkomende in alle infusien, en dat men 

 meer bepaaldelijk ziet ontstaan op bedorven meel , op lijm enz. en het- 

 geen bekend is onder den naam van PenicilUum glaucum. Alzoo ont- 

 kent POTJCHET bepaaldelijk, dat een gistkorreltje onmiddellijk een ander 

 kan voortbrengen; zullen die korreltjes zich vermenigvuldigen, dan is 

 het noodig, dat zij door spontane generatie ontstaan, of dat een PenicilUum 

 glaucum , dat tot volkomene ontwikkeling is gekomen , vrucht draagt. 



Dit is evenwel slechts het persoonlijk gevoelen van potjchet , en vele 

 natuurkenners zijn niet ongeneigd te gelooven, dat de korreltjes bier- 

 gist nog kleinere kiemen kunnen insluiten , die de geschiktheid bezitten 

 om zich op hare beurt te ontwikkelen , zoodat eenige weinige primitief- 

 korrels voldoende zouden zijn om er binnen korten tijd een groot aantal 

 van te doen ontstaan. Indien dit laatste gevoelen juist is, dan zou 

 het, om POTJCHET te bestrijden, genoegzaam zijn zich voor te stellen, 

 dat zeer enkele korreltjes hebben kunnen ontsnappen aan de werking 

 van het kokend water. Is het nu wel zeker, dat het koken al de 

 levende kiemen in het gerstaftreksel heeft gedood ? Zouden zij aan den 

 invloed daarvan geen weerstand kunnen bieden ? Veroorlooft hunne 

 kleinheid zelve hun niet te ontsnappen aan de vernielende werking van 

 eene hooge temperatuur? 



DuHAivrEL verhaalt , dat hij tarwekorrels , na deze te hebben bloot- 

 gesteld aan eene temperatuur van 110° C. , tot ontkieming heeft kunnen 

 brengen. Ook spallanzani nam waar, dat klaverzaad weerstand biedt 

 aan de hitte van kokend water. Pasteitii eindehjk heeft verscheidene 

 proefaemingen over dit onderwerp gedaan ; hij verschaft zich eerst kiem- 

 sporen van mucedineën , door een penseeltje van gecalcineerde amianth 

 zeer zachtjes te laten gaan over de schimmels, die hij Avil onderzoe- 

 1865. 8 



