114 DE ATTTOGENESIS. 



ken ; hij plaatst vervolgens dit penseel in eene glazen buis , die hij in 

 eene wijdere buis steekt ; deze laatste wordt nu gebragt in een bad van 

 gewoon water op 100° verhit, of van zout water op 108°, of van olie 

 op 120°; hij merkt dan op, dat de sporen aan deze hooge temperaturen 

 zeer goed weerstand bieden , maar dat eene blootstelling gedurende vrij 

 korten tijd aan eene temperatuur van 130° genoegzaam is om diezelfde 

 sporen onvruchtbaar te maken. Men moet daarbij in 't oog houden , dat 

 de luchtstofjes , die ook eene temperatuur van 120° kunnen verdragen 

 zonder op te houden vruchtbaar te zijn, almede onvruchtbaar worden 

 op 130°, — een zamenloop , die voor pasteuk een nieuw bewijs is, 

 dat de bevruchtende stofdeeltjes de luchtsporen van mucedineën zijn. 



Men moet echter niet uit het oog verliezen , dat pastetjb, die sporen 

 blootgesteld heeft aan den invloed van eene drooge hitte, die niet op 

 dezelfde wijze kan werken als kokend water; echter erkent pasteitr, 

 dat in eenige gevallen eene temperatuur van 100° onvoldoende is om 

 zich tegen het verschijnen van infusoriën te beveiligen. „Melk, onder- 

 worpen aan eene koking bij 10 O'' en blootgesteld aan verhitte lucht, 

 wordt na eenige dagen opgevuld met kleine infusoriën , die aan de voch- 

 tige warmte van 100° weerstand kunnen bieden." Maar men kan zich 

 eene andere uitlegging van het feit voorstellen, wanneer men op lOO** 

 diertjes ziet te voorschijn komen , en zich niet meer vertoonen , wanneer 

 men het vocht tot een hoogeren graad verhit : de reden daarvan kan 

 ongetwijfeld zijn, dat men op 120° of 130° doodt, wat aan 100' weer- 

 stand zou hebben geboden ; maar zij kan ook deze zijn , dat de ver- 

 hoogde temperatuur den aard van het vocht zelf veranderd heeft en 

 daaraan de vatbaarheid om te gisten ontnomen heeft ; ieder toch weet , 

 dat gekookt vleesch de rotting beter weerstaat dan ongekookt. 



PoucHET heeft overigens ingezien, dat dit een punt van hoog aan- 

 belang is , en een hoofdstuk van een werk , dat hij kort geleden in het 

 lieht gaf, is gewijd aan den levensweêrstand der lagere organismen. 



Zijne proefnemingen zijn zeer vernuftig. Een vocht, gevuld met 

 infusiediertjes , wordt achtereenvolgens bij gedeelten onderworpen aan 

 verschillende temperaturen en men bepaalt , op welke temperatuur de 

 organismen, die het bevat, sterven; hij ziet al deze dieren sterven, 

 wanneer hij tot eene hitte van 60' komt ; bij eenige gistsoorten echter 

 moet hij die temperatuur tot 80" brengen om het vocht onvruchtbaar 

 te maken. Andere daarentegen ontwikkelen zich in vochten , die eene 

 koking van zes uren lang hebben ondergaan. „Dit buitengewoon onder- 



