118 DE AT7T0GENESIS. 



termen der uitdaging en der aanneming van deze, dat de hoofdproef 

 van PASTEiJB, herhaald zon worden , om te komen tot het besluit, of een 

 verhit aftreksel, in aanraking met gefiltreerde of, onder zekere voorwaar- 

 den , gewone lucht , al dan niet volstrekt onvruchtbaar was. De hetero- 

 genisten waren daarmede niet tevreden en redigeerden een geheel ander 

 programma, dat evenwel niet werd aangenomen. Men moet erkennen , 

 dat zij alzoo het hoofdzakelijke punt van den strijd trachtten te ver- 

 mijden, want zij hadden verzekerd, dat zij zich overwonnen zouden 

 verklaren, indien een enkele van hunne ballons onvruchtbaar bleef. 

 De uitdaging van pasteije, betrof alleen de herhaling van %ijne hoofd- 

 proef; de heterogenisten hadden in duidelijke termen die uitdaging 

 zooals zij daar lag aangenomen ; de commissie kon , zonder haar mandaat 

 te buiten te gaan , geen ander programma aannemen. Yan hunne zijde 

 bleven potjcket en zijne medestanders op hun stuk staan , en het ge- 

 volg was , dat zij , onder protest en met appèl op het wetenschappelijk 

 publiek, het strijdperk onverrigter zake verlieten. 



Dat appèl moest weerklank vinden; want het denkbeeld der auto- 

 genesis is in zeker opzigt eene stoute gedachte, wél geschikt om een 

 meer enthusiastisch dan nadenkend gehoor in geestdrift te doen ont- 

 vlammen ; daarenboven deden de voorstanders der autogenesis zich als 

 slagtoffers voor ; de Akademie had hen niet willen hooren of veroor- 

 deelde hen zonder hen te kennen ; zij beklaagden zich over vervolging, 

 Trouwens, pasteue, gloeijende voor de waarheid en overtuigd van de 

 naauwkeurigheid zijner proefnemingen, had in eene belangrijke les, 

 dien winter in de Sorbonne gegeven, welligt eenige opiniën te weinig 

 ontzien. Het geschiedde dan ook , dat , toen jolt den 24 Junij het 

 groote amphitheater van de faculteit der geneeskunde te Toulouse , 

 dat tot aan den trap toe met toehoorders opgevuld was , binnentrad , 

 hij met een driemaal herhaald salvo van levendige toejuichingen ontvan- 

 vangen werd. De welbespraakte hoogleeraar was meer geschikt om 

 zijne toehoorders op te winden dan hen voor te lichten , en , toen wij 

 deze schitterende les verlieten , zeer in onzen schik eene gemakkelijke , 

 warme , alhoewel een weinig emphatische voordragt te hebben gehoord , 

 vertrokken wij meer bekoord, dan overtuigd. 



Met alle Parij sche geleerden waren echter systematische vijanden van 

 de autogenistische denkbeelden , en , hadden pottchet , joly en musset 

 zich niet met de akademische commissie kunnen verstaan, fkêmt was 

 onpartijdig genoeg om hen in zijn laboratorium in het Museum op te 



