DE AUT0GENESI8. 123 



temperatuur kan men er zeker van 2«;w, dat men alle levende kiemen der 

 giststoffen doodt? 



"Welligt zal men in deze proeven eene verklaring ontdekken van al 

 de hetzij door poitchet , hetzij door feêmy , hetzij door pasteue , hetzij door 

 cosTE waargenomene feiten. Zoo het koken niet met zekerheid de kie- 

 men , de sporen , de geënkysteerde infusiedieren doodt , dan spreekt het 

 van zelf, dat men ze in vooraf gekookte hooiaftreksels zal kunnen 

 aantreffen ; de nog vochtige diertjes en die zich kunnen bewegen zoodra 

 zij in het water geraakt zijn, worden zonder twijfel gedood en de af- 

 treksels zijn dus in het eerst onvruchtbaar ; maar voor zoover zij aan 

 het koken weerstand bieden , zal het aftreksel zich eenige dagen later 

 bevolken , wanneer de kysten doorboord zijn en de kiemen zich ontwik- 

 keld hebben. Het is waar, dat poijchet het herleven van bij 100° ver- 

 hitte diertjes volstrekt ontkent ; — maar de proeven van dotèee verdienen 

 evenwel vertrouwen , daar zij herhaald zijn geworden door gavaeret en 

 BEOCA en eene akademische commissie hare naauwkeurigheid bevestigd heeft. 



Aldus , wij herhalen het , gelooven wij , dat de knoop van het geschil 

 hier gelegen is en dat het vraagstuk over de autogenesis moet beslist 

 worden door de resultaten , die de studie van den levens- weerstand der 

 lagere dieren opleveren zal. 



Tot. dus ver DEHÉEAEsr. Ik zou , behalve hetgeen ik reeds aan zijn 

 opstel heb toegevoegd , daarin nog enkele andere onderzoekingen hebben 

 kunnen opnemen , die vooral in den laatsten tijd met betrekking tot het 

 vraagstuk der autogenesis zijn ter sprake gebragt , b. v. die van donné 

 op bedorven eijeren , zoowel bevruchte als onbevruchte , waarin hij , 

 niettegenstaande daarin alle voorwaarden voor het van zelf ontstaan van 

 organismen voorhanden waren (eene rottende organische stof in eene tot 

 inademing geschikte lucht) nooit eenig spoor van nieuwe organisatie 

 heeft aangetroffen, enz. Doch dehéeatn heeft zich hier, naar mijn 

 inzien teregt , bepaald tot het geven van een verslag van die opeenvol- 

 gende en met elkander in innig verband staande reeksen van proeven , 

 welke , naar het oordeel van autogenisten en panspermisten beiden , 

 eindelijk zullen kunnen uitloopen op eene beslissing van het pleit. Vol- 

 ledigheidshalve voeg ik er nog slechts dit bij , dat in de zitting van de 

 Académie des sciences van 20 Februarij j.1. de den 4 Januarij 1864 benoemde 

 commissie bij monde van haar medelid balaed een rappoi-t heeft uitge- 

 bragt. Daarin verklaart zij geene uitspraak te willen doen tusschen de 

 autogenisten en de panspermisten, en dat zij oordeelt, dat het vraagstuk 



