IETS OVER LICHT; 



M. VAN LISSA. 



Het onderwerp, dat ons blijkens het opschrift ter stoffe zal strek- 

 ken, mag wel een van algemeene bekendheid genoemd worden; 

 een onderwerp , waarmede wij zonden meenen , dat wij allen innig 

 vertrouwd moeten zijn. Ons zelven nog onbewust , als naauw geboren 

 wereldburgers, geven wij het eerste bewijs van bewustheid, van we- 

 reldlijk leven, door met de oogen een licht te volgen, dat moeders 

 of bakers vóór ons heen en weer bewegen ; als zuigelingen worden wij 

 gestild door licht , als het eerste hulpmiddel , wanneer wij in het duister 

 woelig en onrustig zijn ; als knaap , als man verlangen wij bij onze 

 feesten als een eerste vereischte veel licht ; de grijsaard beklaagt zich 

 vaak allereerst over het verminderen van het licht , en zij , wier roeping 

 hen meermalen aan het sterfbed voert , weten het , dat goethe's laatste 

 uitroep: „licht! licht!" volstrekt niet tot de zeldzaamheden behoort. 



Is het dan geen wonder, dat op de vraag: wat is licht? zoo velen 

 het antwoord schuldig zouden bhjven? Zoo velen toch, die de woorden 

 des Ylaamschen volksdichters tot de hunne zouden kunnen maken, als 

 hij daar zingt : 



Licht ! 

 Wat is licht? 

 Diepten der hemelen , 

 Diepten der zeeën , 

 En gij , o aarde , 

 Antwoord mij , antwoord mij , 

 Wat , wat is licht ? ^) 



') Jan van beees , Jongeling sdroomen, 1864, pag. 87. 

 1865. 11 



