162 IKTS OVER LICHT. 



Met gemakkelijk trouwens is de beantwoording dier vraag en het is 

 slechts langs betoogenden weg , dat wij uit de verschijnselen tot het wezen 

 van het licht zullen kunnen besluiten. Daartoe gaan wij thans over. 



Wanneer wij een steen in het water werpen , zien wij een aantal 

 kringen ontstaan , die al grooter en grooter , en te gelijk vlakker 

 wordende , als de wateroppervlakte niet al te ruim begrensd is , ein- 

 delijk tegen den wand zich breken. Is de kom , waarin het vocht bevat 

 is , klein van omvang , dan zien wij , nadat de buitenste kring zich 

 tegen den wand heeft gebroken , een tweede stelsel van kringen in 

 tegenovergestelde rigting met de eerste zich overkruisende. Bevinden 

 wij ons in een vertrek , waar een haard of kagchel wordt gestookt , dan 

 zien wij , als de warmte hooger wordt opgevoerd , boven de kagchel 

 de lucht eveneens in beweging , daar als het ware zeer ligte , door- 

 schijnende wolken van de bovenvlakte van de kagchel naar boven 

 stijgen. Minder in het oog vallend dan de eerste waarneming, is dit 

 echter nog duidelijk te zien , en als wij de beide proeven met elkander 

 gezamenlijk beschouwen , komen wij gereedelijk tot het besluit , dat het 

 verschijnselen van denzelfden aard zijn. Beide keeren is eene bewe- 

 gelijke middenstof — hier lucht , daar water — door een zekeren aan- 

 stoot , bij de lucht door verwarming van de onderste lagen , die daardoor 

 ijler geworden hooger opstijgen, bij het water door een zuiver mechanischen 

 stoot in beweging, in golving, in trilling gebragt. 



Stellen wij nu voor een oogenblik als bewezen voorop , dat er nog 

 eene derde soort van middenstof bestaat, die voor ons in den regel 

 onzigtbaar en onwaarneembaar is , en die wij aether willen noemen ; 

 dan is het te vooronderstellen , dat ook die middenstof op de eene of 

 andere wijze in beweging zal kunnen geraken. De trillingen van het 

 water kenteekenden zich door golven , door hoogten en diepten ; de 

 trülingen der lucht door wolksgemjze bewegingen; ook de trillingen van 

 dien hypothetischen aether zullen dus de eene of andere wijze van open- 

 baring voor onze zinnen moeten hebben , b, v. als lichtverschijnselen. 



"Wij herhalen, dat wij deze vooronderstellingen voor het oogenblik als 

 bewezen aannemen ; wij gaan daarop verder door , en stellen nu , dat 

 het voor dien aether niet onverschillia' is wat don stoot a-eeft, beter 



