242 DE METEOEIET VAN BLANSKO. 



van zijn dak , dat hij juist wilde verlaten, toen de vurige verschijning aan 

 den hemel hem verraste. Het hevige licht bragt hem evenwel niet van zijn 

 stuk ; hij behield tegenwoordigheid van geest genoeg om aan het af klimmen 

 te denken. Toen evenwel de donder dreunde, werd hij zoo verschrikt , dat 

 hij van het dak zijner hut meer naar beneden gevallen dan geklommen was. 

 l^aar zijne meening waren de slagen niet als die na den bliksem , maar 

 scheen het , alsof de hemel verbroken was en in wilde storten. 



Een waarnemer van Olomutschan , zuidelijk gelegen , had den vuurkogel 

 eerst in twee , dan nog eens in twee , en vervolgens verder in eene 

 menigte gTootere en kleinere lichtende stukken zien uiteen springen. 

 Andere ooggetuigen , uit verschillende dorpen , verhaalden mij hetzelfde en 

 daaronder de burgemeester van Blansko , die het verschijnsel het duidelijkst 

 had waargenomen. Hij bevond zich , bij donkeren avond , te voet op den 

 weg van Eaiz naar Blansko , in eene zuidelijke rigting gaande. Hij was 

 pas het doi'pje Eajeczko voorbij gegaan , nog een half uur van Blansko 

 verwijderd , toen , zeide de godvruchtige man mij , het firmament open- 

 spleet , een vuur zoo groot als twee huizen daaruit te voorschijn kwam en 

 het hem in het oogenblik der hevige verrassing voorkwam , alsof de goede 

 God zelf , in eene witlichtende wolk , van engelen en hemelsche heerscharen 

 omgeven , in een stralenkrans van het verblindendste vuur aan den nachte- 

 lijken hemel verscheen. Bevende was hij op zijne knieën ter aarde gevallen, 

 had zijne handen omhoog gehouden en uit het diepst van zijn hart een ge- 

 bed uitgesproken , in de meening dat zijn en der wereld einde dadelijk 

 op handen was. De geheele streek tot de bergen toe , waren helder verlicht 

 geweest als bij dag en op de boschrijke toppen der bergen kon hij duidelijk 

 lederen boom onderscheiden, ISTa verloop van weinige sekonden had het 

 vuur honderde vurige sterren uitgeworpen van prachtige en schitterende 

 kleuren ; deze hadden zich op nieuw meer en meer verdeeld en zoo naar alle 

 zijden een boogvormig neder dalenden regen gevormd van brandende en 

 lichtende sterren. Daarna was plotseling alles weder uitgebluscht en 

 heerschte de duisternis sterker dan te voren. Na een kort tijdsverloop had 

 hij hoog aan den hemel drie zware donderslagen gehoord en deze werden 

 door een geknetter gevolgd , alsof men honderde snaphanen had afgeschoten; 

 dit was van een bruischen , suizen en fluiten vergezeld gegaan, alsof thans 

 de booze geesten na het vertrek der goeden in de lucht hun verderfelijk spel 

 dreven. Langen tijd hoorde men in de hoogte nog het geluid van den 

 donder en van de rotsen van het gebergte rollend langs het dal weergal- 



