DE METEOEIET VAN BLANSKO. 243 



men. Ten laatste was het hem toegeschenen , alsof de booze geesten in de 

 zwarte boschachtige engten aan gene zijde onder Chotta allen gezamenlijk 

 gevaren waren. De man was nog geheel van zich zelven , toen hij mij de 

 gebeurtenis , die hij op dat uur nog steeds voor eene goddelijke verschijning 

 hield , in alle bijzonderheden schilderde ; men bemerkt evenwel uit zijn 

 verhaal, dat hij niettegenstaande zijne ontsteltenis vrij naauwkeurig had 

 waargenomen en op zijne wijze de feiten naar hunne volle waarheid had 

 opgevat. De verdere toedragt der zaak zal dit aantoonen. 



Middelerwijl had ik van alle zijden berigten ingewonnen en ooggetuigen 

 opgespoord. Vele niet bijgeloovige , maar godvruchtige landlieden , vier 

 vierkante (D.) mijlen in den omtrek waarvan het tooneel had plaats gegre- 

 pen, waren zoo getroffen Üoor het voor hen ongehoorde schouwspel, dat zij 

 evenals de burgemeester biddende ter aarde zonken. Iets van elkander ver- 

 wijderde waarnemers stemden overeen in hun berigt, dat aan het einde zijner 

 verschijning de vuurbol zich in drie kleinere bollen had verdeeld , die in 

 het dalen door hen uit het gezigt werden verloren. Yerscheidene hadden 

 vooral in het begin , toen het lichtende ligchaam wegens den verwijderden 

 afstand nog klein scheen , een vurige streep opgemerkt , die het luchtver- 

 schijnsel achter zich terug liet. Talrijke kleinere lichtpunten , in welke de 

 vuui-bol zich oploste , werden slechts in de nabijheid gezien , op eenigen 

 afstand reeds niet meer waargenomen. Velen noemden het licht afwisselend 

 van sterkte ; het eene oogenblik grooter , het andere kleiner. In de lucht 

 waren nevelmassa's , die spoedig na elkander nu lichtend dan duister ver- 

 schenen en op deze wijze enkelen in den waan brag-ten , dat het vuur zoo 

 groot was als geheel Blansko. Eeeds kwam bij één van hen de gedachte op , 

 dat het zondige Blansko , evenals Sodom en Gomorra , door den toorn des 

 hemels met zwavelvuur overdekt en tot den ondergang veroordeeld zou 

 worden. Dergelijke zinsbegoocheliugen namen daaruit hunnen oorsprong , 

 dat scherp verlichte , opeen gehoopte wolken voor werkelijk vuur werden 

 aangezien; en dit wordt des te waarschijnlijker, wanneer men de betuigingen 

 van meer verwijderd wonende toeschouwers daarmede vergelijkt , volgens 

 welke het licht van het meteoor zoo scherp wit en van dusdanige sterkte 

 was , dat men genoodzaakt was geweest de oogen af te wenden. Veel van 

 dit alles mag men toeschrijven aan de ven^assing , aan de duisternis van den 

 avond , doch als zoovele ontwijfelbare feiten kan ik mcdedcelen , dat de 

 paarden op de straat begonnen te steigeren ; dat voerlieden in hunnen angst 

 zich onder de wagens verborgen ; dat een boerenknecht van schrik van zijn 



16'^- 



