244 DE METEOEIET VAN BLANSKO. 



paard viel , dat een man onmiddellijk ziek werd ; dat in de dorpen en 

 buurten de bewoners uit de huizen stormden , daar zij meenden, dat een 

 hevige brand was uitgebarsten ; dat men op vele plaatsen de brandklok 

 begon te luiden ; dat de boeren om bun vee te redden begonnen het uit de 

 stallen te drijven , en dergelijken meer. 



Yerder wist ik uit dit alles, dat ik niet te doen had met een ijzer-meteo- 

 riet , maar dat er een steenregen had plaats gevonden. 'Nu deed zich de 

 moeijelijke vraag voor , waar viel hij neder ? waar zal ik naar hem zoeken ? 

 Ik oordeelde zoo : Zeer ver kon het niet van mij verwijderd zijn; de sterkte 

 van het licht, die dat van den dag evenaarde , de hevigheid der uitbarsting , 

 de donderslagen , de grootte van het vuur , als van twee huizen , de waar- 

 neming der deeling in vele sterren, het hooren van het gesuis, dat alles kon 

 slechts dan zoo duidelijk worden waargenomen , wanneer de waarnemers 

 zich op geringen afstand bevonden. Met eenige zekerheid kon ik derhalve 

 besluiten, dat het veld, waar ik mijne nasporingen moest beginnen, niet zeer 

 ver van mijne eigen woonplaats Blansko verwijderd was. "Wanneer men acht 

 sloeg op de met mos begroeide steile wouden , die ons omgaven , scheen wel 

 is waar het zoeken naar de plaats waar de steenen gevallen waren eene hope- 

 looze zaak , en achter mijn rug werd ik door de goede lieden uitgelagchen , 

 doch vol ijver voor het wetenschappelijk belang , dat deze zaak aanbood , 

 wilde ik ten minste beproeven , in hoever het mij gelukken mogt de sporen 

 van deze gebeurtenis , voor welke het toeval in zekere mate mij aansprake- 

 lijk had gesteld , te vervolgen en te naderen. "Wanneer ik zoo gelukkig was 

 aangaande de rigting zekerheid te hebben , hoopte ik , dat het mij mogelijk 

 zou gelukken de plaats waar de steenen waren nedergestort uit te vinden. 

 "Voor alles kwam het er nu op aan naar eene vaste methode , zoo juist als 

 zulks mogelijk was , de lijn uit te vorschen, die het meteoor aan den hemel 

 had beschreven. Kon het mij gelukken , deze op de kaartte teekenen , dan 

 was het slechts de vraag, hoe haar eindpunt te vinden. 



Ten dien einde zond ik nu bergbeambten van de ijzerwerken te Blansko, 

 wier deelhebber ik was , naar vier rigtin gen uit, naar het noorden , oosten, 

 zuiden en westen. Zooveel had ik reeds vernomen , dat de vuurbol zijnen 

 loop ongeveer van het oosten naar het westen niet al te ver van Blansko 

 was voorbij gegaan. Dien ten gevolge gaf ik elk der vertrekkenden den last 

 van Blansko uit , in eene regte rigting, zoo lang en zooverre voort te gaan, 

 tot de boeren hem zouden zeggen , dat zij den vurigen draak , zooals zij 

 hem noemden , van hun standpunt af in de rigting naar Blansko heen had- 



