DE METEORIET VAN BLANSKO, 245 



den zien voorbijgaan en dat zij dan den hoogtehoek met den horizont moesten 

 bepalen. Eeeds na verloop van eenige uren waren alle boodschappers terug. 

 Die de noordelijke rigting had gevolgd was slechts één uur ver tot aan Eaiz 

 gekomen , toen hij reeds van een ieder vernam , dat het vuur zuidwaarts in 

 de rigting van Blansko was gezien geworden en wel van daar uit onder een 

 hoek van 30^ tot 36' met den horizont. Het verste punt door den zuidelijken 

 bode bereikt was Olomutschan geweest. Hij bragt van daar een tegen- 

 overgesteld berigt, want men had het verschijnsel noordwaarts eveneens 

 in de rigting van Blansko waargenomen , en wel op deze hoog gelegene 

 plaats onder een hoek van 20" tot 25°. Overal had men het van 

 beide zijden waargenomen , zijne vlugt onmiddellijk over Blansko zien 

 nemen en ten westen van deze plaats in de gebergten en bosschen 

 zien vallen. 



Thans kreeg ik van de oostelijke zijde berigt. Door het Punkwadal heen 

 was de bode over Baschamk tot aan Jedowniz gekomen. Op den geheelen 

 weg hadden de waarnemers , die slechts enkelen in aantal waren geweest , 

 niets anders dan een vuurbol , onmiddellijk boven hunne hoofden van het 

 oosten komende , naar Blansko toe zien vliegen , terwijl hij noch aan de 

 eene noch aan de andere zijde van het midden des hemels afweek. Hij was 

 dus juist in de lijn voortgegaan en in omgekeerde rigting. De westelijk 

 gezondene beambte was drie uren ver over de rotsige syenitbergen door de 

 bosschen gegaan, tot naar Brtjow. Hij bragt mij het verrassende berigt 

 mede , dat de menschen daar den vurigen draak te Hunin , te Lomniz en te 

 Czemowiz in eene tegenovergestelde rigting hadden gezien , niet meer van 

 het oosten naar het westen , maar volgens hunne meening van het westen 

 naar het oosten in tegenovergestelde rigting naar Blansko toe. Deze dwa- 

 ling is ligt te verklaren. Wanneer het luchtverschijnsel zich van boven 

 naar beneden stortte , moest het ten westen daarvan schijnen, alsof het aan 

 den hemel oostwaarts was voortgegaan. Dit moest mij duidelijk bewijzen 

 dat deze plaats zich reeds westwaarts achter het tooneel moest hebben be- 

 vonden en dus ook reeds Brtjow westelijk aan gene zijde lag der plaats , 

 waar de steenen gevallen waren. Ik had alzoo het eindpunt der baan 

 bereikt , ja zelfs al overschreden. 



Volgens deze en andere overeenstemmende opgaven , teekende ik nu de 

 rigting van het meteoor op eene bijzondere kaart der omstreken. Voor de 

 lijn , die het in zijn vaart gevolgd was , vond ik oost-zuid- oost naar west- 

 noord-west. De vuur- en steenklompen hadden dus met inachtneming 



