DE METEOEIET VAN BLANSKO. ' 251 



salpeterzuur , en zag nu met verwondering eene soort van Widmannstat- 

 tische figuren, als die aan den meteoriet van Bohumiliz zijn waargenomen, 

 te voorschijn komen. Op deze wijze nam ik hier voor de eerste maal waar, 

 dat het ijzer in den steenmeteoriet , wat zijne vorming aangaat , aan 

 dezelfde wetten onderworpen is, als in de echte ijzermeteorieten. Het kleine 

 merkwaardige en leerrijke ligchaampje liet ik , opdat het niet verloren 

 mogt gaan , in een gouden ring zetten en in de verzameling plaatsen. 



Al deze steenen waren , zooals zij gevonden werden , op de zwarte korst 

 vuil en maakten de vingers zwart. Aan twee , die in mijne nabijheid ge- 

 vallen waren , rook ik. Men heeft hij verscheidene steenregens opgegeven, 

 (die van Sigena , Limerik) , dat de steenen , wanneer zij opgeraapt werden 

 een lucht verbreidden als van zwavel of zwavelpoeder. Ik kon dit aan 

 den meteoriet van Blansko niet bemerken. De steenen riekten , naar mijne 

 waarneming , noch naar het een noch naar het andere. Het was een bran- 

 dende eigendommelijke reuk , maar ik wist haar bij niets mij bekend te 

 vergelijken. 



Tusschen den meteoriet van Blansho en dien van Tabor en van Heredia 

 bestaat groote overeenstemming. De korst , de breukvlakten , de kleur , de 

 verdeeling van het ijzer en zijne hoeveelheid , de armoede aan zwavelijzer, 

 de weinige daarin verspreide harde , ronde bolletjes , dit alles wijst op 

 eene zoo groote gelijkheid, dat niemand deze drie meteorieten van elkander 

 zou kunnen onderscheiden. 



Toen ik de steenen bijeen had , zocht ik uit te vorschen , in hoeverre zij 

 bij elkander behoorden , of de breukvlakten van den een ook op die van den 

 anderen zouden passen. De acht stukken hadden , volgens mijne telling , 

 131 breukvlakten. Maar niet een enkele paste op de andere , zelfs slechts 

 eenigermate. Daaruit volgt, dat er ten minste nog 131 stukken voorhanden 

 moeten geweest zijn, die zich aan de mijnen aansloten. Daar men evenwel 

 op verre na niet kan aannemen , dat alle nog voorhanden steenen op de 

 mijnen passen zouden , en dit zelfs waarschijnlijk met het dubbele aantal 

 nog niet het geval zou geweest zijn , moet het aantal steenen nog daaren- 

 boven ten minste 262 bedragen hebben. Mijne schatting is aldus geldig 

 voor 400 meteoorsteenen , die tusschen Sawiest , Chotta en Blansko moeten 

 zijn nedergevallen. Maar daar ik steentjes gevonden heb , die weinige 

 looden , ja zelfs ééne die slechts één drachme woog , is men genoodzaakt aan 

 te nemen , dat een veel grooter aantal steenen op de landstreek is gevallen. 

 Daardoor wordt ook de verklaring van den burgemeester bevestigd , dat 



