DE METEORIET VAN BLANSKO. 253 



Potasch . , . . , 0,187 

 Kalkaarde .... 1,248 



99,243. 



Het mag niet onopgemerkt blijven , dat deze ontleding slechts gelden kan 

 van den steen , dien ik berzeliüs naar Stokholm zond. Daar de benaderende 

 bestanddeelen in elk der bovengenoemde steenen zeker in afwijkende ver- 

 houding zijn gemengd , kunnen zij niet juist met dien , welken iksEEZELius 

 naar Stockholm zond , overeenkomen. 



Toen ik met mijn werk gereed was , pakte ik mijne acht edelgesteenten 

 bijeen en ging daarmede naar Weenen. Ik hield het voor mijn pligt, eerst 

 schatting te betalen aan het keizerlijke hof-mineralienkabinet en bragt 

 hen allen aan de heeren bestuurders vo]s" scheeibees en paetsch , met het 

 aanbod de schoonste voor hen uit te kiezen. Dat deden zij dan ook en ik 

 heb het genoegen den grootsten , geheel overkorsten mijner steenen deel 

 uit te zien maken der uitstekende keizerlijke verzameling van meteorieten. 

 Later vroeg paetsch mij nog om een kleinen , dien ik hem eveneens overhan- 

 digde. Een exemplaar toonde ik bij de zamenkomst van natuuronderzoekers 

 te Stuttgart en schonk het aan het daar gevestigd koninklijk museum. Een 

 behield beezeliijs , waarvan een deel was gebruikt geworden voor de schit- 

 terende ontleding , aan welke de meteoriet van Blansko zijne beroemdheid 

 te danken heeft ; een ander deel zal zich nog thans bij de akademie te Stock- 

 holm bevinden. Een steen heb ik geschonken aan het museum der univer- 

 siteit te Berlijn , en een kleineren aan den heer shepaed te l^ewhaven. De 

 overige berusten nog bij mij. 



Om eenigzins te kunnen oordeelen over de groote uitgestrektheid, over 

 welke het licht van het meteoor zich heeft verbreid , liet ik dadelijk na zijn 

 verschijnen eene oproeping in het dagblad te Brünn plaatsen , waarin ik 

 verzocht mij berigt te doen toekomen, aangaande den afstand, tot welken 

 men de lichtende verschijning aan den hemel had gezien. Ik heb reeds op- 

 gemerkt, dat men haar gelijktijdig te Brünn, Poidom, Raiz en Kunstadt 

 had waargenomen, die wei vijf (D.) mijlen van elkander verwijderd 

 liggen. Dit is nogthans een zeer onbeduidend gedeelte der ruimte , welke 

 door het meteoor verlicht werd. Bij de groote lichtsterkte , die het op deze 

 plaatsen vertoonde , moest men het wel veel verder waarnemen. Inderdaad 

 ontving ik ook eene menigte berigtcn , waaruit bleek , dat men het meteoor 

 op denzelfden tijd in Nikolsburg, ongeveer 8 mijlen van Blansko, nog bijna 



