276 IKTS OVER LICHT. 



looft gij niet , lezers ! dat het zien van zulk eene vertooning werkelijk 

 den indruk van een wonder moet maken , — dat men in ernst aan spoken 

 zou gaan gelooven, als men b. v. in „Richard de Derde" schimmen op 

 het tooneel ziet verschijnen , waar de degen doorheen slaat , als ging die 

 door de ijle lucht ? Laat ons trachten het geheim te doorgronden. 



"Wij zagen , dat als men een ongefoelied spiegelglas neemt , dat aan 

 de achterzijde slechts mat is geslepen , ook dat glas een beeld geeft door 

 de stralen der voorwerpen , die op de voorvlakte worden gereflecteerd ; 

 zelfs dat mat geslepene is niet noodig , en wij weten dan ook allen zeer 

 goed , dat wij ons in gewone goede glasruiten onzer vensters , vooral van 

 rijtuigen , dikwijls uitmuntend spiegelen kunnen. 



Verder zeiden wij , dat het oog de schijnbeelden , door den spiegel gege- 

 ven , verplaatst achter den spiegel , en wel juist even ver er achter als het 

 voorwerp er voor ligt , of met andere woorden : regt achter dat voorwerp. 

 Nog zeiden wij , dat de hoek van terugkaatsing der stralen gelijk is aan 

 den hoek van inval. Dit alles te zamen nemende , zal het niet moeijelijk 

 vallen tot de verklaring van het raadsel te geraken ^). 



Zij AB (zie flg. 6) de grond van het tooneel , waarin bij CD het zoogenaam- 

 de groote luik is weggenomen, en EF de grond van den daaronder gelegen kel- 

 der. ^Wanneer wij nu een spiegel GH in dien kelder plaatsen onder zekeren 

 hoek en wij plaatsen daarvoor eenig voorwerp , bij voorbeeld een beeldje , 

 dan zal daarvan een spiegelbeeld gevormd worden , ergens in de rigting IK, 

 zooals uit de constructie der stralen duidelijk blijkt; met andere woorden, 

 als wij ons oog in K plaatsen, zullen wij van daar een beeld zien , schijnbaar 

 achter I gelegen. Op het tooneel echter staat een tweede spiegel of beter 

 gezegd een ongefoelied spiegelglas, zoo glad mogelijk gepolijst, dus zooveel 

 mogelijk eene zuivere terugkaatsing gevende , in MIST. Het beeld in de 

 rigting IK op dit glas geworpen , dat zich dus ongeveer in OP zoude moeten 

 vormen , blijft daar niet , maar wordt andermaal weerkaatst volgens de 

 rigting KR , zijnde de aanvang eener lijn , die bij verlenging juist naar de 

 toeschouwers en bij den betrekkelijk groeten afstand , die het verschil in 

 hoek voor de verschillende oogen zeer gering doet zijn, naar alle toeschou- 

 wers zoude loopen ; ieder die in den schouwburg is , ontvangt dus in zijn 



') De spectres impalpables schijnen eigenlijk reeds voor geruimen tijd op deze 

 wijze te weeg gebragt te zijn , namelijk door zekeren beer in de Rue de C'lichij te 

 Parijs, in 1798; later door dircks te Londen, in 1858. {Causeries scientifiques par 

 H. de Parville, 1864). 



