IET8 OVEK LICHÏ. 281 



ergens in de rigting der terugkaatsing geplaatste persoon , die het 

 beeld van het voorwerp op zijn netvlies ontvangt , verplaatst dit al- 

 weder achter den spiegel in het verlengde van die stralen van terug- 

 kaatsing , en wij vinden dus te gelijk eene nieuwe eigenschap van de 

 holle spiegels , te weten dat zij een vergroot beeld van de voorwerpen 

 geven ; — de gewone scheerspiegeltjes geven ons eene algemeen ver- 

 spreide praktische toepassing van het gezegde , dat zich geheel aan 

 het tot nu toe verklaarde aansluit. 



Alvorens verder te gaan , is het hier de plaats om te herinneren aan 

 hetgeen wij op blz. 273 zeiden : dat een vlaMe spiegel slechts schijnbare 

 of virtuele leeMen geeft ; de kunstterm daaraan toegevoegd , doet ons al 

 dadelijk vermoeden , dat er nog eene andere soort A^an spiegelbeelden moet 

 zijn en het woord schijnhaar dus hier in eene bepaalde beteekenis , in 

 tegenstelling van iets anders , moet opgevat worden ; dien antagonist van 

 virtueel of schijnbaar noemen wij reëel of tverhelijk , en wij vinden de 

 oplossing daarvan bij de thans in behandeling zijnde soort van spiegels. 

 Tot nog toe toch , zoowel bij de vlakke als bij de holle spiegels , was 

 het betrekkelijk onverschillig, hoe of waar hot voorwerp ten opzigte van 

 het spiegelende vlak stond , mits de stralen van dat voorwerp slechts het 

 spiegelvlak konden bereiken ; — bij den hollen spiegel is dat niet het 

 geval ; het is integendeel van overwegenden invloed op de beeldvorming , 

 op welken afstand het voorwerp daarvan af staat. — Stellen wij ons een 

 halven cirkel voor als omtrek van een hollen spiegel , dan krijgen wij 

 daar te gelijk het punt, waaruit wij dien cirkel getrokken hebben , het 

 punt waar het andere eind van den passer heeft gestaan , en dat met 

 betrekking tot den hollen spiegel middelpunt van kromming genoemd 

 wordt ; tusschen dit punt en den spiegel kan men nog een bepaald punt 

 vinden : het is dat waar al de teruggekaatste stralen te zamen ko- 

 men , dit punt noemt men het brandpunt. Dat dit punt werkelijk 

 bestaat en te regt zoo genoemd is geworden , daarvan kunnen wij 



(brandspiegels) uit eene gepaste aaneenschal<eling van vlakke spiegels werkelijk daar- 

 ges'.eld en beproefd zijn door biffon , die daartoe IfiS vlakke spiegels van 21 Ned. 

 duimen breedte en 16 duimen brogte bijeenvoegde ; — met dit zamcnstel deed hij 

 op eenen afstand van ongeveer 50 Ned. ellen hout ontbranden en zilver smelten. — 

 Zeer uitvoerige mededeelingen daaromtrent vindt men in de Mémoires de l' Academie 

 des Sciences, année 1747, pag. 91, 92 etc. 



