IN DE OMSTREKEN VAN EIJSENBUEG. 297 



daar groene plekjes van den bodem heênschemeren. "Wist men niet 

 beter, men zou geneigd zijn ze aan wieren toe te schrijven. Maar 

 haalt men de gi'oene stof uit het water, dan herkent men ze als een 

 tamelijk zeldzaam zigtbaar-bloeijend waterplantje, namelijk Elatine 

 Hydropiper. Behalve dit plantje bevat onze vijver o. a. nog Helosciadium 

 mundafum , eene schermdragende plant, wier bovenste bladen wigvormig 

 en drijvende , wier benedenste daarentegen ondergedoken en, evenals die 

 van een waterranonkel, borstelig verdeeld zijn. 



Een eind verder loopt de vijver als een duiker onder den weg door. 

 Wij willen hem aan de overzijde van den weg in zijn loop volgen. 

 Een tijd lang vormt het water de grens voor een vrij uitgestrekt wei- 

 land , dat op Zwitserschen trant door een hek van ijzerdraad omheind 

 is. In den nazomer groeijen langs dit water twee schoone planten: 

 Gentiana Pneumonanthe en Succisa pratensis , beide met blaauwe bloemen. 

 Blijven we het water volgen , dan breng-t het ons aan een zeer beval- 

 ligen aanleg met eilandjes en kronkelpaden. 



In het voorjaar beA^at het water hier een fraaijen waterranonkel (een 

 vorm van R. heter ophyllus). Later vindt men daarin Juncm supmus , 

 var. fiuitans , eene plant , die doorgaans eene roode kleur heeft. Aan 

 den kant van het water groeijen nu de katoenbies [EriopTioron anguüi- 

 folium) , Juncus squamosus en Luzula multiflora. Laatstgenoemde heeft 

 veel overeenkomst met Luzula campestris , maar onderscheidt zich van 

 deze doordat hare bloemtuiltjes niet hangend maar opgerigt zijn. Ook 

 de aanminnige Pyrola minor zou hier voorkomen. 



"Wat paddestoelen betreft, de geheele aanleg, in welke we ons nu 

 bevinden , is een uitstekend plekje. In het najaar vindt men er eene 

 menigte Cantharellus cibarius (crête de coq) , Cantharellus aurantiacus 

 en verscheiden Cortinaria's. Op de eilandjes groeit nog een derde Can- 

 tharellus, wiens plantjes evenals die van aurantiacus, sierlijk gaffelsge- 

 wijs verdeeld zijn ; zoo ik mij niet vergis is het C. glaucus. Op de 

 genoemde kronkelpaden groeit des naj aars eene merkwaardige zwamsoort, 

 Hymenangium viretis. Hij behoort tot de zoogenoemde buikzwammen 

 {G aster omycetes) en groeit half onder den grond. Hij is geelachtig van 

 kleur en van buiten met een sierlijk netwerk voorzien. Soms liggen 

 er verscheiden in nesten bijeen, zoodat ze dan eene hoekige gedaante 

 hebben. 



"Weldra zien we onze waterpartij eindigen in eene vrij diepe kom , 



