DE WEG NAAÜ DE NOORDPOOL; 



DOOR 



D'. A. T. REITSMA. 



„Of het ooit eenen mensch. gelukken zal door te dringen tot het punt van 

 den aardbol , waar hij de wereldpool in zijn toppunt en alle punten van 

 den aequator op gelijken afstand van zich heeft , wie zal dat zeggen ? 

 Onmogelijk is het zeker niet , dat vroeg of laat een koene noordpoolvaarder 

 tusschen de drijvende ijseilanden zich eens toevallig een sleuf geopend ziet, 

 die hem toelaat tot de noordpool door te dringen , of dat zich eens van één 

 der eilanden van den noordpool-archipel voor een tijd een vaste ijsbrug 

 vormt , waarop men met hondensleden dit punt kan bereiken. Maar waar- 

 schijnlijk is het niet , dat ooit een schip zich door eene zee zal heenwor- 

 stelen , die eene aaneenschakeling is van vlottende ijsvelden en ijsbergen , 

 doorsneden van smalle watersleuven , die elk oogenblik zich openen en 

 sluiten , al naar dat winden en stroomen het medebrengen. Hoogstwaar- 

 schijnlijk zal de noordpool van onze aarde , evenals hare zuidpool , voor elk 

 menschelijk wezen voor altijd ontoegankelijk zijn." Met de^e slotsom 

 meende ik in 1860 een opstel over de noordpool-reizen in de laatste jaren, 

 in dit tijdschrift bl. 161 — 192 geplaatst, te kunnen besluiten. De talrijke 

 ontdekkingstogten , in de noordpoolzee ondernomen , om den verloren 

 FRAJSKiAUf op te sporen of althans zekere berigten van hem in te winnen , 

 gaven destijds wel aanleiding tot deze weinig bemoedigende uitzigten. 



Na de avontuurlijke reizen van m'clintock , k^ine en haijes scheen het in 

 het eerst , alsof men de verdere navorsching der noordpool voor goed zou 

 laten rusten. Men had zeker veel ontdekt , dat \Toeger verborgen was ; 

 maar de ervaringen, op die togten opgedaan , moedigden niet zeer aan om 

 het aangevangen werk voort te zetten. Verder door te dringen in die ge- 

 heimzinnige ijswereld scheen onraadzaam en al te gewaagd ; de pool onzer 



1865. 20 



