322 EEN BLIK OP HET AMAZONE-GEBIED. 



het wijde gebied, dat de Amazonenrivier doorstroomt. In het geheel 

 bleef hij aldaar dus elf jaren. Hoe rijk zijn oogst gedurende dit tijds- 

 bestek was, moge daaruit blijken, dat het geheele getal der door hem 

 bijeengebragte soorten van dieren 14,712 bedroeg, waarvan verreweg 

 het groote meerendeel insekten waren. Yan dit getal waren ongeveer 

 8000 soorten nieuw voor de wetenschap. 



Toen hij , daartoe door den staat zijner gezondheid genoodzaakt , naar 

 Engeland was teruggekeerd , gaf hij , voornamelijk op aansporing van 

 DAEWiN , zijn reisverhaal in twee deelen uit. Het is getiteld : Tlie Na- 

 turalist on the River Amazons , a record of adventures , ItaMts of animals , 

 sl^etches of Brazilian and Indian Hf e , and aspects of nature under the 

 equator^ during eleven years of travel, en versierd met eenige platen, 

 houtsneefigiiren en eene kaart. 



Het is inzonderheid naar aanleiding van dit werk , dat ik mij voorstel 

 voor onze lezers , in eenige grootendeels daaraan ontleende tafereelen , 

 het beeld te schetsen van een der merkwaardigste en tot dusverre minst 

 algemeen bekende streken onzes aardbols. 



De eerste kennis van de Amazonen-rivier is men verschuldigd aan de 

 Spanjaarden. Haar mond werd in 1500 ontdekt door pinzon, en bijna de 

 geheele rivier werd in 1541 en 1542 bevaren door oeellana. Deze was 

 een onderbevelhebber van gonzalo pizap^p^o , gouverneur van Quito , en 

 vergezelde laatstgenoemden op eenen avontuurlijken togt, welken hij 

 ondernam , dwars over dé oostelijkste keten der Andes , naar het dal van 

 de rivier de Napo, om het goudland, het mythische El Dorado, op te zoeken. 



Zij aanvaardden den togt met 800 soldaten en 4000 Indianen als 

 dragers , maar toen zij gekomen waren aan de oevers van een der 

 kleinere stroomen , die zijn water in de ISTapo uitstort , was hun aantal 

 door ziekte en honger zoo zeer gedund en de overgeblevenen zoo ver- 

 zwakt , dat pizAEiio zich genoodzaakt zag orellana met vijftig man in 

 een door hen gebouwd vaartuig aftezenden naar de Napo om daar naar 

 voedsel te zoeken. Deze poging moest echter vruchteloos blijven , en 

 toen OEELLANA met zijne manschappen de ÏTapo bereikt had , zagen zij 

 geen kans om weder tegen de snelle stroomen en de watervallen op te 

 werken , die hen van hunne medgezcllcn scheidden. Zij besloten dus 

 den togt op goed geluk voort te zotten. Uit de Napo kwamen zij in 



