224 EEN BLIK OP HET AMAZONE-GEBIED. 



zuidelijken breedtegraad tot benoorden de linie uit en beslaat, van hare 

 westelijke bronnen aan het Andesgebergte tot daar , waar de breede stroom 

 zich in den Atlantischen oceaan stort , eene lengte van niet minder dan 

 30 graden, een twaalfde gedeelte van den geheelen omtrek der aarde. 



De Brazilianen zijn gewoon de Amazone de Middellandsche zee van 

 Zuid- Amerika te noemen , en inderdaad , wat de lengte aangaat , die , 

 wanneer men van haar westelijksten tak , de IS^apo , uitgaat , 2800 E. 

 mijlen of 820 uren gaans bedraagt , overtreft zij verre de Middellandsche 

 zee , terwijl hare breedte , ofschoon hooger op zeer merkelijk afnemende , 

 nog op vrij groeten afstand van haren mond tot 170 mijlen of omstreeks 

 50 uren bedraagt. Ook wordt de werking van den vloed nog tot ver- 

 scheidene honderde mijlen van den mond gevoeld. 



"Wat wordt er van onze grootste Europesche rivieren , van den Eijn , 

 den Donau , ja de Wolga, vergeleken met zulk eenen reuzenstroom ! 

 "Wat van het golfje, dat wij emphatisch de Zuiderzee noemen! 



Maar bovendien, de Amazone is de groote ader, waarin zich eene 

 menigte andere , van het noorden en het zuiden komende rivieren uit- 

 storten. "Wij zullen slechts eenige der voornaamste opnoemen. De 

 hoofdstroom zelf loopt nagenoeg van het westen naar het oosten , hoe- 

 wel hij daarbij , evenals elke andere rivier , zich in talrijke bogten en 

 kronkelingen windt. Zijn westelijk gedeelte, van het punt af, waarde 

 Eio JS^egro , uit het noordwesten komende , zich daarin uitstort , wordt 

 met den bij zonderen naam van Solimoens of Boven- Amazone onderschei- 

 den, hoewel die onderscheiding eene geheel willekeurige is en ongeveer 

 gelijk staat met die van Boven-Eijn en IN'eder-Eijn. 



De mond van den Eio Negro ligt reeds bijna 300 uren van den 

 mond der Amazone. Yerder westwaarts vereenigt zich met deze de 

 mede uit het noordwesten komende Japoera , voorts de Issa , terwijl ein- 

 delijk de reeds boven genoemde ]!^apo , evenals de beide vorige takken , 

 van den voet der Andes ontspringende , als het begin der ximazone zelve 

 kan worden beschouwd , daar zij in bijna gelijke rigting loopt als de 

 hoofdrivier. 



Keeren wij nu in tegenovergestelde rigting langs den zuidelijken oever 

 terug , dan ontmoeten wij , op het punt waar de Napo zich in de 

 Amazone voortzet , den mond van de Oecayali , verder oostwaarts ver- 

 scheidene kleinere takken, waaronder de TefiPé en Paroes, en vervolgens de 

 Madeira, die geheel uit het zuiden komt en welker mond zich slechts 



